نهِ ده

نوشته های محسن فینی زاده برای «محتوا» در بستر فضای مجازی

نوشته های محسن فینی زاده برای «محتوا» در بستر فضای مجازی

چند سالی هست که مردم عادت کرده اند در رمضان و عید و گاهی مناسبتهای دیگر شاهد سریالی هایی باشند که به سریال های مناسبتی معرف شده است، سریال هایی که برای خودش سبک کاری مستقلی دارد چه در فیلم نامه و چه در ساخت.

مناسبتی که قرار است در آن سریال پخش شود به شدت روی موضوع آن تاثیر دارد، این تاثیر هم در محتوا -مانند رمضان که چند سالی همیشه یک سریال مربوط به مرگ و حیات بعد از مرگ مهمانش بود.-و هم در طول زمان سریال - اینکه سریال 29 قسمت(طنز ها 25 یا 24 قسمت) برای رمضان و 10 یا 11 قسمت برای محرم و... -بوده است.

جدا از اینکه به صورت کلی اعتیاد و عادت دادن مردم به سریال خوب است یا نه و اینکه اگر صدا و سیما موفق به جذب مخاطب نشود مخاطب جذب سریال های در حال پخش از ماهواره می شود و بر فرض واجب بودن پخش سریال یک پیشنهاد ساده و تکراری برای اهالی هنر و سازنده ها و مدیری سیما وجود دارد و آن اینکه به جای اینکه به تصویر سازی خیال نویسنده از یک ماجرای غیر واقعی به پردازید قدری رو به حقیقت و اتفاقات حقیقی بیاورید.

ساخت مجموعه هایی ارزشی و مبتنی بر حقیقت های دفاع مقدس هم بعد جذاب سریالی دارد و هم بعد آموزنده.

اینکه ما هنوز از بسیاری از شخصیت های حقیقی و اسطوره جنگ کاری در خورد تجوه ایی نساختیم بر کسی پوشیده نیست، اما اینکه دفاع مقدس که بخش اعظمی از ارزش ها را در خود جا داده است چرا جایی در سریال های مناسبتی ندارد جای سوال است.

البته نکته اصلی این است که سریال ساخته شد بایستی بر مبنای حقیقت جنگ باشد و به قول آن شهید بزرگورا جنگ را درست بگوییم نه درشت و یا از سوی دیگر جدیدا دیده شده است وقتی می خواهند از جنگ کار بسازند به جای اینکه به سراغ افراد مطلع و داستان های واقعی بروند به سراغ نویسنده های خیال پرداز می روند و که در تصویر جنگ هم صحنه ایی دختر و پسری نشان می دهند که گویا همه برای دست پیدا کردن به یک دختر به میدان جنگ رفته بودند نه دفاع از اب خاک و ناموس... که البته در خود جنگ حوادثی حیقیقی وجود دارد که در صورت پرداختن به آن هم نیاز مند این نخواهیم بود برای 30 قسمتی کردن سریال به اصطلاح به آن آب ببندیم و هم به ارزش های که بایستی به آنها پرداخت شود، پرداخته ایم.

از سوی دیگر تجربه های موفقی مانند مختار نامه که شاید پاسخی روشن به ارتقاء ساخت مجموعه هایی تمام حرفه ایی و نیز مبتی با تاریخ اسلام و از سوی دیگر مورد توجه بسیار مخاطبین در داخل و خارج ایران حتما دلیلی می شود بر اینکه به جای ساخت 3 یا 4 سریال برای یک مناسبت، یک سریال ساخت شود و با بودجه 4 سریال ولی در حد قابل قبول و مبتنی بر واقعیت.

نکته آخر که بایستی چه در موضوع سریال های مناسبتی مورد توجه قرار گیرد و هم در خارج از این زمان جای طنز اسلامی و یا به اصطلاح خنده حلال در سریال های ما به شدت خالی است، متاسفانه اکثر سریال های طنز ما بر پایه تمسخر و بی احترامی بنا نهاده شد است که امید دارد شاید یک نکته مثبت را در ذهن مخاطب به وجود بیاورد.

 به بیان بهتر این قبیل سریال ها برای جا انداختن غلط بودن یک عمل بقیه اخلاق را زیر پای می گذارند، طنز مبنتی بر تمسخر و تحقیر قطعا طنز اسلامی نیست، می شود با ساخت دهی به اتفاقاتی درست هم جنبه طنز را حفظ کرد هم حدود اخلاق را.

برای مثال بد نیست سریالی ساخت شود که در هر قسمت به یک حادثه طنز دوران جنگ بپردازد، اتفاقاتی که امروز به صورت کتاب در آمده است و فقط بایستی تبدیل به سریال شود 2 یا 3 سه اتفاق به راحتی محتوای 30 تا 40 دقیق سریال را تامین می کند تا در کنار سرگرمی هم ارزش ها و اخلاق زیر پا گذاشته نشود و هم الگو سازی شود و هم در کنار نقل طنز به چهره پردازی شخصیت و الگو های دفاع مقدس پرداخته شود از سویی ان موضوع ارزشی و اخلاقی هم بیان شود.

جای خالی محتوای ارزشی و دینی همیشه در تولیدات فیلم و سریال مشاهد می شود این در حالی است که مردم نشان داده اند وقتی مجموعه ایی خوش ساخت با محتوای دینی برای آن ها به نمایش در می اید چه استقبال خوبی از خودشان نشان می دهند.

شاید بسیاری از سریال های سالهای دور فراموش شده باشد اما هنوز از سریال امام علی علیه السلام، سیمرغ و... حرف بر زبان ها جاری است...

یکی از موضوعاتی که همیشه در صدر  توجهات دلسوزان نظام بوده و هست عدم فراموشی جریان ها و عوامل فتنه 88 در سطح جامعه و در فضای سیاسی کشور است

مجموعه ارزشی کشور و نهاد های انقلابی بایستی تمامی سعی خود را در مشخص شدن اشتباه و بی قانونی و ریشه های آن در جریان انتخابات سال 88 ریاست جمهوری داشته باشند، البته بخشی از آن تئوریک است که مورد توجه بوده و باید بیش از پیش مورد توجه باشد اما در بعد اجتماعی و به اصطلاح حافظه جامعه ی مردم هم باید فعالیت و کارهایی مدون و با فکر و برنامه ریزی انجام پذیر تا اصحاب فتنه و تفکرات مبنایی بروز فتنه با گذشته زمان و با تغییر ظاهر نتوانند دوباره سبب صدمه خوردن به کشور شوند.

چه کنیم فتنه فراموش نشود

یکی از این راه ها طراحی جشنوراه هایی است که ما بین 9دی تا 22 بهمن با موضوعات مرتبط مانند بازشناسی فتنه که سبب دو سه امر مهم میشود:

-        تقویت حرکت های رسانه ایی که تا به حال صورت گرفته و یا به دنبال بهانه ایی است تا شکل پیدا کند.

-        جشنواره ها جدا از ارائه به جامعه برای خود شرکت کنند به عنوان فردی دغدغه مند سواد و آگاهی به دنبال دارد چون برای تولید محتوا نیاز مند مطالعه و دانستن بیش از حد معمول خودش است.

-        مطرح شدن این موضوعات به عنوان مطالبه سبب محکوم شدن  فتنه گران در جامعه شده و نیز باعث می شود این موضوع بیش از پیش در حافظه اجتماعی ملت نهادینه شود

پارامتر های های مورد نیاز جشنوراه:

به صورت کلی و طبق تمامی جشنوراه ها ما نیاز مند سه موضوع هستیم:

چه کنیم فتنه فراموش نشوداول: محتوا

دوم: قالب

سوم: استفاده از خروجی

که الحق و انصاف در موضوع فتنه در هر سه ضعیف هستیم.

اینکه روحانی به راحتی بعضی از افراد رده بالای و موثر در فتنه را در کابینه خود جا می دهد حاکی ازآن است که ما خیلی کم کاری کردیم تا حدی که بعضی صحبت از حضور بعضی از افراد معلوم ها در کنار دولت می کنند.

در موضوع محتوا هم می توان تولید و در اختیار افراد برای استفاده در فضای رسانه ایی قرار گیرد، مانند مجموعه صحبت های صوتی و تصویری رهبر در مورد فتنه و یا ر همین بحث نیز از تولید مردمی استفاده کنیم و همین بخش را نیز به مسابقه و رقابت بگذاریم.

در  بخش قالب ارائه محتوا به صورت کلی سه بخش رسانه قابل تصور و پیگیری است:

اول: رسانه های مکتوب و نوشتاری: روزنامه، نشریات حرفه ایی، نشریات آماتور،  مقاله، خاطره نویسی، داستان، کتاب، داستان کوتاه، شعر، شعر طنز، متن طنز، داستان مصور،جزوات، ابتکارات مکتوب(فلاش کارت فتنه)

چه کنیم فتنه فراموش نشود

دوم: رسانه های مجازی و رایانه ایی: وبلاگ، ابزار وبلاگ نویسی،نشریات الکتورنیک، وب سایت خبری و تحلیلی، ویدیوکست، پادکست، شبکه های اجتماعی، سامانه های پیام کوتاه متنی و چند رسانه ایی(sms,mms)، بازی های رایانه ایی حرفه ایی، بازی رایانه ایی کم حجم(فلاش)، نرم افزار چند رسانه ایی حرفه ایی، نرم افزار های چند رسانه ایی کم حجم، کتاب موبایل، کتاب رایانه ایی، نرم افزار موبایل، ابتکارات مجازی

سوم: رسانه های صوتی و تصویری:فیلم، فیلم کوتاه، مستند، فیلم نامه، طرح فیلم نامه، پوستر، اینفوگراف، کاریکاتور، نماهنگ، سرود و ترانه، سرود جمعی(گروه سرود)، ابتکارات صوتی و تصویری

البته تمامی موارد بالا باید جهت دهی موضعی و مرتبط باشد والبته از تعدد کم در بعضی موضوع نترسید بلکه با تشویق سبب تقویت شد.

بعضی از موارد بالا با اینکه فضای به قوه خوبی در جامعه دارند ولی هنوز بکر هستند(مانند داستان مصور) بایستی با سرمایه گذاری و آموزش از این فضا ها و ابزار استفاده کرد.

سومین بحث که کامل کنند موارد بالا است بحث استفاده از تولید است، اینکه صرفا جشنوراه ای برگزار شود و حجم انبوهی تولید اتفاق بی افتد و مثال یک هفته جشنوراه فیلم برای خود سازنده های نمایش داده شود ان سود اصلی که اثر گذار ی در جامعه است قطعا محقق نمی شود، باید شرایطی به وجود آید که تولید کنند اهمیت پیدا کنند نه اثر تولیدی، به بیان بهتر شبکه ایی از افراد-که به نظر نویسند کم نخواهند بود- تشکیل شود به عنوان رسانه اعم سنتی و مدرن به صورت غیر متمرکز ولی منسجم کار کنند.

موارد پیشنهادی در زیر ارائه می گردد:

رسانه های مکتوب:

چه کنیم فتنه فراموش نشودنشریات(روزنامه، نشریات حرفه ایی، نشریات آماتور،  مقاله):

در بحث رسانه مهمترین محل برای استفاده از تولیدات و تولید کننده لینک کردن افراد و راه اندازی نشریات حرفه ایی است، در این موضوع حتما لازم نیست روزنامه یا هفته نام چاپ شود که البته اگر بشود بهتر است- می شود یک نشریه هفته ایی الکترونیکی و یا پی دی اف تولید و از طریق سایت ها و گروه های ایمیل انتشار داد.

مکتوبات قابل چاپ(خاطره نویسی، داستان، کتاب، داستان کوتاه، شعر، شعر طنز،  داستان مصور،جزوات):

مسلما افراد امکان چاپ کتاب داشته باشند بسیار کم هستند ولی با تلفیق افراد و تولیداتشان این امر ساده تر و شدنی تر است، چاپ کتب از طنز های نثر و شعر در یک مجموعه از چندین نویسنده

رسانه مجازی

وب ها (وبلاگ، ابزار وبلاگ نویسی، وب سایت خبری و تحلیلی، ویدیوکست، پادکست)

اول بایستی شبکه ایی تشکیل شود و به صورت تلفیقی از روش های هرمی و مستقیم و گروهی فعالیت کند که در شرایط خاص بتواند خوراک دهی کند

راه اندازی سایت و سامانه جامعه از سه وجه؛ اول جایی برای لینک کردن مطالب که افرادی که یادداشت ها و پست های ارزشی می گذارند در آن فضا باز نشر شود تا مورد توجه قرار گیرد، دوم برای خوراک دهی از طریق بسته های محتوایی و مکتوب و مجازی و پیام کوتاه، سوم برای بسیج های عمومی و حرکت های جمعی از نوع سیاسی یا مذهبی

شبکه های اجتماعی

موبایل(کتاب موبایل، نرم افزار موبایل، سامانه های پیام کوتاه متنی و چند رسانه ایی)

بازی های رایانه ایی (حرفه ایی و کم حجم)

نر م افزار(نرم افزار چند رسانه ایی حرفه ایی و کم حجم، کتاب رایانه ایی)

رسانه های صوتی و تصویری:

تولیدات تصویری(فیلم، فیلم کوتاه، نماهنگ، مستند)

تولیدات صوتی:( سرود و ترانه، سرود جمعی)

تولیدات خام:( فیلم نامه، طرح فیلم نامه)


برای این نوع تولیدات بایستی بستری تصویری و نسبتا پر مخاطب پیدا کرد، نویسنده پیشنهاد می کند نهاد های انقلابی و نیرو های ارزشی اقدام به   تاسیس شبکه تلویزیونی تحت وب کنند تا اولا پایگاهی برای عرضه محصولات صوتی وتصویری ایجاد شود و ثانیا با توجه به ضعف  رسانه ایی موجود در نشر آموزه های ناب انقلاب اسلامی بتواند از رسانه های صوتی و تصویری استفاده کرد.

 تاسیس این شبکه از دو جهت دیگر هم قابل اهمیت دارد ، اول اینکه برای افراد خارج از ایران هم قابل دسترسی است و منبع خوبی خواهد بود و از این لحاظ نیازمند ماهوراه نیست و دوم اینکه با راه اندازی بخش هایی عربی و انگلیسی می تواند جهت دهی برون مرزی هم داشته باشد.



نکته مهم این است این شبکه نباید تبدیل به یوتیوب اسلامی شود بلکه بایستی یک شبکه کامل فیلم، سریال ، اخبار ، گزارش، مستند ، برنامه تحلیلی، طنز و...- باشد که از بستر وب استفاده میکند.

در صورت نیاز می توان توضیحات بیشتری از این قالب نسبتا جدید رسانه ایی بیان اشت.

گرافیک(پوستر، اینفوگراف، کاریکاتور)

از محدود قالب های هنری تصویری که در جریان فتنه به خوبی به کمک فضای ارزشی امد وبا ارائه طرح های و پوستر های خود جوش کمک بسیاری کرد، این بخش با سامان دهی و آموزش افراد مستعد و دغدغه مند و تشکیل تیم های گرافیکی می تواند این پتانسیل را بیش از پیش فعال کند.

نکته آخر و مهم اینکه سطح برگزاری جشنواره ها بایستی به صورت جشنواره های کوچک - مثلا در سطح یک دانشگاه با مسئولیت یک شکل دانشجویی- باشد علت آن این است که امکان جذب در سطح کوچک بیشتر است، به عنوان مثل اگر جشنواره فیلم در سطح یک دانشگاه برگزار و 20 فیلم درآن شرکت کنند به راحتی می توان این افراد را سازمان دهی و حمایت کرد اما اگر رد سطح کشوری باشد و 2000فیلم شرکت کنند با توجه به پراکندی جغرافیایی و  از جنس های مختلف این اتفاق به سختی رخ می دهد

البته برگزاری یک جشنواره مادر در کل کشور که حاصل جشنوار های کوچک باشد خالی از لطف نیست.

اما چه کسی باید رئیس بعدی صدا وسیما بشود؟ نه دی هشتاد وهشت www.881009.irصدا و سیما، پر مخاطب ترین رسانه در ایران که همیشه مورد انتقاد همگان بوده و هست.

رسانه ای که به قول بعضی از نیرو های ارزشی هنوز انقلاب اسلامی به زیرساخت هایش نفوذ نکرده و به قول افراد مدعی اصلاحات رسانه ای بی طرف نیست.

صدا وسیما همیشه از هر دو طرف جریان حاکم کشور مورد انتقاد بود، رسانه ای حکومتی که بنا به اصول قانون اساسی بایستی مسئول آن از طرف رهبر انتخاب و شورایی متشکل از سه قوه به آن نظارت دارند، وضعیت حقوق و حدود اختیارات صدا و سیما نه در قانون اساسی و نه در اساسنامه سازمان اشاره به آن نشده، نبود این حدود مشخص صدا و سیما را به ایالتی رسانه ای تبدیل کرده که هیچ نیازی به مخاطب  ندارد و با توجه به نفوذ بالا کسی جرات سوال از این حکومت را هم ندارد.

شاید علت این فضای صدا و سیما هم دفع از دو طرف و شاید هم قدرت بسیار زیاد و تبادل مالی بالای آن است، تبادل مالی که نیمی از آن از طریق آگهی جذب می شود.

اما حالا دوره ضرغامی هم رو به اتمام است و بایستی منتظر رئیس جدید صدا و سیما بود.

اما چه کسی باید رئیس بعدی رسانه ملی باشد؟

چه کسی توانایی این را دارد که صدا وسیما را اداره کند و نه لابی قویی صدا وسیما او را اداره کند؟

چه کسی توانایی دارد آرمان انقلاب را به جای فرهنگ و سبک زندگی اشرافی گری در قاب شیشه ای ترویج دهد؟

و به معنی دقیق تر چه کسی می تواندانقلاب اسلامی را به صدا وسیما صادر کند و ریشه ها و زیر ساخت های رسانه ملی را به اصطلاح مسلمان کند و برمبنای اندیشه و مبانی اسلام و انقلاب بازسازی کند؟

در این یادداشت سعی بر آن نیست که گمانه زنی هایی در مورد رئیس بعدی رسانه ملی مطرح شود بلکه نویسنده سعی دارد بنا به نیاز های جاری جامعه و توانایی افراد کسانی را پیشنهاد دهد که توانایی انجام وظیفه ای با این درجه اهمیت را داشته باشند.

به صورت کلی از چهار جریان و زیر جریان موجود همه امکان حضور در رسانه ها و زمان برای امتحان شدن را داشته اند.

حضور محمد هاشمی-برادر اکبر هاشمی-  از جریان کارگزان

حضور لاریجانی از جریان اصولگرایان

حضور ضرغامی از بدنه صدا و سیما و فعالین حوزه تصویری

البته جریان اصلاح طلب با عملکرد در زمان اصلاحات در رسانه های مختلف مانند روزنامه که مورد انتقاد رهبری هم قرار گرفت – و یا حضورش در وزارت فرهنگ و تسلطش بر جریان سینمایی کشور  آنچنان خاطرات بدی را در عرصه رسانه به جای گذاشته که جایی برای بررسی حضور یک اصلاح طلب در این جایگاه نگذاشته است این در حالی است که محمد هاشمی را هم اصلاح طلب ندانیم 

نقل چند مورد از رئوس سابق رسانه ملی برای این بود تا از طیفی نگاه کردن به رئیس آینده دور شویم وبه توانایی ها و سوابق فردی افراد و توانایی اجرایی انها بپردازیم.

در میان افراد فعال در عرصه رسانه - بدون در نظر گرفتن افراد خارج از رسانه - افراد زیر با توجه به سوابق توانایی اداره رسانه ملی را بیش از دیگران دارا می باشند

 الف-صفار هرندی: وزیر سابق فرهنگ و از اهالی کیهان و عضو  تشخیص مصلحت در حال حاضر


 ب- احسان محمد حسنی: معاون پیشین هنری بنیاد حفظ آثار و رئیس فعلی سازمان اوج


 ج- وحید جلیلی: از اهالی اسبق سوره و اهالی نشریه راه در حال حاضر و مسئول دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی

این افراد دارد ویژگی ها زیر هستند که نسبت به دیگر گزینه برای تصدی این سمت مناسب تر هستند:

الف- دارای سوابق اجرایی در حوزه مسائل فرهنگی

ب- زندگی نامه مشخص وپایبندی عملی به ارزش ها و آرمان های انقلاب

ج- موضع مشخص و انقلابی در سالهای اخیر مخصوصا در جریان چهار سال اخیر

د- دارای تیم فکری در کنار خود

ه- نگاه ولایی خالص به جای تظاهر

ی- تحصیلات مرتبط و نگاه علمی به مقوله فرهنگی

البته شاید بهترین راه استفاده از ترکیبی از این سه نفر و فعال سازی تمامی این افراد در رسانه ملی باشد، حضور مدیری فرهنگی مانند صفار، فردی آشنا به رسانه تصویری مانند حسنی و البته تفکرات صحیح فرهنگی وحید جلیلی.

هرچند با فضای موجود امید بسیار کمی به حضور بعضی از شخصیت های فکری و فرهنگی هست اما میدان ندادن به این افراد دلیلی بر نیاز نداشتن نبوده و نیست.

وقتی نگاهی ساده و غیر سیاسی به کابینه روحانی نه دی هشتاد وهشت www.881009.irوقتی نگاهی ساده و غیر سیاسی به کابینه پیشنهادی جناب آقای روحانی می اندازی چند نکته جالب و ثابت در آن موج می زند:

الف- بیش از 80 درصد کابینه یا به صورت رسمی کارگزارنی هستند و یا از لحاظ تفکری به شدت نزدیک به کارگزاران هستند.

ب-اکثر کابینه در جریان فتنه یا جز ساکتین بودند و یا به صورت رسمی و غیر رسمی از اصحاب و یا حامیان میر حسین بودند.


ج-محل سکونت افراد پیشنهادی اکثرا در 3 یا 4 منطقه شمال شهر تهران با وسعت بالای هزار متر ویا منزل به اضافه ویلا در خارج تهران می باشد.

د- بیشتر افراد تا به حال -حتی در زمان نامه بدون سلام و یا در موضوع مهدی و فائزه هاشمی- یا اظهار نظری علیه خاندان هاشمی نکردند و یا جزء حامیان این خاندان بودند.

و-اکثرا در ستاد های هاشمی در سال 84 و میرحسین در سال 88 حضور و فعالیت داشته اند.

ه-اکثرا جزء منتقدین تند احمدی نژاد و تا حدودی تخریب کنندگان دولت هستند.

ی-اکثرا - به غیر رحمانی و پور محمدی که گویا از طرف برادران لاریجانی به دولت اضافه شده اند- از اصولگرایان نیستند.

به گمان آقای روحانی معیار اعتدال را آقای هاشمی می داند و انتخاب گزینه ها را با ایشان سنجیده است چون اکثر افراد همان تیم دهه 60 و 70 هاشمی هستند، که نشانه از عدم تیم سازی هاشمی دارد.

قبل از ماه رمضان رفته بودیم برای مصاحبه کارشناسی ارشد دانشگاه صدا وسیما  - جدا از اینکه قرار بود ساعت 8 مصاحبه شروع شود وقتی رسیدیم دیدم کارمندان محترم نشسته اند مشغول صرف صبحانه هستند و عده ایی هم تا ساعت 9 و بعضی هم تا ساعت 10 نیامده بودند سر کار جمع بندی بنده حقیر این بود که با چشمان خودم علت اصلی ضعف های بزرگ و کوچک صدا و سیما را دیدم  وآن هم نبود نیروی انسانی مبتنی بر فرهنگ اسلامی در نهاد هی به اصطلاح فرهنگی کشور

نه بحث دانشگاه صدا و سیما -که چند هفته ای است که از دانشکده به دانشگاه ارتقاء یافته-  باشد بلکه دیگر نهاد های فرهنگی و رسانه ایی ما هم وضعیتی بهنر ندارند، دانشگاه سوره وابسته به سازمان تبلیغات و...

وقتی بخش های نیرو ساز ما که به اصطلاح گزینش محور هم هستند توانایی یافتن نیرو ناب را ندارند شاید دیگر نباید توقع تغییر در ان نهاد با تغییر مدیر را داشت.

از نظر نویسنده هر قدر هم مدیر یک مجموعه فرهنگی را تغییر دهیم با داشتن بدنه نا کارآمد نمی توان کار فرهنگی صحیح کرد همان طوری که وقتی مدیر ناکارآمد باشد با داشتن بهترین بدنه نیرو انسانی بازهم کار خوب انجام نمی شود.

وقتی نیرو های حاضر در تبلیغات اسلامی گاها حجاب کامل -چادر- ندارند نمی توان از او توقع تبلیغ چادر را داشت-از مشاهدات مستقیم نویسنده که برای جشنواره رویش سال 91 وقتی به دبیرخانه رفتم حتی یک خانم با حجاب چادر نه در دبیرخانه نه حتی در ساختمان سازمان تبلیغات ندیدم ولی تا دلتان بخواهد کارمند مانتویی و...- ثمره این جشنوراه این بود که جایزه اول جشنواره به فیلمی رسید که کارگردانش مانند کارمندانش بود و شخصیت زن اول جشنوراه هم، البته باید بارها و بارها گفت جشنوراه رویش، جشنوراه فیلم کوتاه مذهبی است عنوانی که خودشان برایش انتخاب کرده اند

ما اگر خواهان کار فرهنگی توسط سازمان ها و نهاد ها هستیم بهتر است ابتدا نیروی انسانی  انجام دهند آن را مطابق با معیار ها انتخاب کنیم

البته این موضوع فقط مربوط به این دو نهاد و یا نهاد های فرهنگی دیگر هم نیست گاها در فضای دانشگاهی هم که نگاهمی کنیم متولی فرهنگ کسانی هستند که حتی در ظاهر هم اصول ابتدایی اسلامی را رعایت نمی کنند.

 

 

تو حرم نشسته بودم، برخلاف بقیه که وقتی می آیند حرم دیگر به دیگران فکر نمی کنند من داشتم نه اینکه به دیگران فکر می کردم بلکه به آنها نگاه هم می کردم. آدم ها مختلفی این طرف وآن طرف بودن، صحن حرم را می گویم، جای دوری نروید  حرم شاه عبد العظیم خومان.یکی داشت نماز می خواند، نمی دانم نماز زیارت بود یا نماز یومیه، آن یکی داشت زیارت نامه می خواند، چندقدم آن طرف تر دو یا سه نفر به دیوار تکیه داده بودند و داشتند صحبت می کردند در مورد چه چیزی نمی دانم شاید قیمت برنج شاید خدا.

این وسطه بچه ها هم عالمی داشتند دنبال هم می دویدند انگار اینها هنوز بانرخ تورم آشنا نیستند، عیبی ندارد اینها هم خودی می شوند و قتی نرخ تورم 50% را درک کنند و قتی پودر.... تومانی، نان ..... تومانی سیب زمینی ..... بخرد درست می شود، یادت می گیرد صبح تا شب فقط به دنبال همین ها باشد.آن یکی دستش زیر فکش بود به چه چیزی فکر می کرد به گناهانش یا دختر دم بختش.یک روحانی هم دونفر آن طرف تر نشته بود داشت زیر لب چیزی می گفت شاید ذکر شاید چیز دیگری.

خادمین هم با این پر هایشان زوار را هدایت می کردند این خادمین عجب دل بزرگی دارند، یکی دست به دعا برداشته بود آن یکی سر به سجد گذاشته بود، پشت سر من دو نفر بودند که انگار بدن سازی کار کرده باشند داشتند نماز می خواند به گمانم اینها با این هیکل کاردستشان هم فهمیدند آخر آخر آخرش باید بیایند و به خدا بگویند ، خدا جان زمین خورده ایت هستیم

پدری که سعی می کرد بچه هش را ساکت کند چرا؟ نمی دانم ! شاید خدا این خنده های کودکانه را از هزارکعت نماز من و امثال من  بیشتر دوست داشته باشد، آخر آن خنده ها از سر صداقت بود ولی نماز من چه طور، دوستم به من میگفت نمازت را خیلی سریع میخوانی، باشد آخراین روز ها با خدا کمتر کار دارم، ای وای از دست من با این چند رکعت نمازی که می خوانم ، فکر می کنم تکلیف است و باید خواند، فکر می کنم این هم وقت اداری است که باید هی از سر و تهش زد، فکر می کنم این همان پاچه خواری از ریئس دانشگاه است و...

اما این خدای توست می فهمی چه می گویم...

بچه ای که از بزرگترش می پرسید، به گمانم در مورد خدا می پرسید، شاید هم سراق آن اسباب بازی دوستش که تازه خریده بود را می گرفت قرار بود تولدش برایش بخرند اما...

پدری که فرزندش را بغل کرده بود تا این را دیدم از خودم سوال کردم: این فرزند را خدا بیشتر دوست دارم یا پدرش ، خوب معلوم است خدا ، پس چرا ما در آغوش خدا آرام نمی گیریم و قلبمان مطمئن نمی کنیم.

حالا باید نمازبخوانم، بعدش هم قرآن شاید زیارت نمامه هم خواندم، اصلاًچه شد من آمدم اینجا نمی دانم شاید«اگر با من نبود هیچ میلی» شاید هم همینطوری ، شاید هم هنوز گناهانم به آن حد نرسیده که از درگاهش رانده شوم.

باشد یک بار دیگر می گویم خدایا دوستت دارم، به خاطرخودت و نه نعمتهایت، مبهوت توهستم نه نعمت هایت و اگر تو بخواهی و دستم را بگیری شاید همان بنده ای شوم که در این جمع به حرفش گوش می دهی و در آغوشش گرفتی، آن بنده راضی است به رضای تو من چه طور

شاید و ناگهان دلم ما رو بخدا کند

خسته ز آدمی هوس کربلا کند

شاید و ناگهان به نسیم رخ نگار

این رو سیه برقصد، دفع بلا کند

شاید و ناگهان به خفا عارفان حق

از لرزش زمین، همه ترک صلا کند

شاید و ناگهان به صدای عزیز ما

عالم بگیرد و همه را مبتلا کند

شاید و ناگهان به ظهور ملیح یار

ای عاشقان قیام، به دو نیا ندا کند

شاید و ناگهان همه اسرار راه را

با یک کرشه به جهان برملا کند

شاید و ناگهان، همه مردان عشق را

با  یک نگاه خود،  سبب مدعا کند

شاید و ناگهان ز جهان رفتگان را

با گوشه چشم خود ، به قیامش صدا کند

شاید وناگهان ز بساط انیس ما

یک دم صدا بزند، زتنم سرجداکند

در این یادداشت قصد آن را نداریم که فعالیت های مفید و سازنده دولت آقا احمد نژاد را زیر سول ببریم و یا ندیده بگیریم بلکه می خواهیم کوتاه این دو دولت را با هم مقایسه کنیم ، دولتهایی که ریئس هر دوی آن احمد نژاد بوده است

1-اگر مهم ترین چیز در یک دولت را وزیران آن بدانیم با مقایسه افراد دولت نهم و دهم چند موضوع مشخص می شود

   حذف افرادی مانند: باقری لنکرانی، فتاح، هرندی، علی احمدی، اژه ای از دولت و جایگزینی آنها که مشخصه ثابت انها قاطعیت در ولایت مداری بوده به شکلی که شنیده ها از آن حکایت می کند

که فردی مانند هرندی به علت اعتراض به حضور مشایی در مسند معاون اولی در یک جلسه بعد از نامه حضرت امام خامنه ای از سمت خود در چند روز پایانی دولت نهم خبر می دهد

و یا اژه ای در اعتراض به سفر های عجیب بعضی ها به هند و کارها و شبکه سازی های همان بعضی ها سبب برکناری یک دفع آنها شده است

اما حال سوال اینجاست پس چرات امثال فتاح یا لنکرانی باید حذف شوند علت ساده است چون ممکن است بعد از دولت دهم برای ریاست جمهوری مقبولیت کسب کنند

این موضوع تا به انجا پیش می رود که وقتی موضوع انتخاب اعضای هئیت امنا دانشگاه آزاد پیش می اید با اینکه نام از سلیمانی، لنکرانی و علی احمدی به زبان می آید اما در عمل سه نفر غیر از اینها انتخاب می شوند

با نگاهی جدی به حرکت دولت دهم یک موضوع بدیهی است تغییرات در این دولت به سمت حذف تمام گزینه های احتمالی نزدیک به احمد نژاد است، تا به صورت یک طرف تنها کاندید انتخابات  فقط یک نفر باشد

 

2- بیماری خاتمی:

به این علت این بیماری را با نام بیماری خاتمی می نامیم چون دقیقا او هم در دور دوم به ان مبتلا شد، نوعی غرور از آرای بالای

همان بیماری که بنی صدر هم گرفت و سبب حرکت های اسفندشد

بیماری که با اخطار هایی از سوی بزرگانی چون ایت الله مصباح، علم الهدی، خاتمی و یا چهرهای مذهبی حامی احمد نژاد در انتخابات چون حاج منصور ارضی و یا سعید حدادیان داده می شود می توان شروع آنه را متوجه شد

 

3-جایگزینی مشایی مداری در ذهن دولت مردان به جای ولایت مداری:

اتفاقات که در روزنامه ایران بهد از جایگزینی جوانفکر افتاد شاید مثالی دقیق و واضح از این موضوع باشد که انقدر رسمی شد که عده ای از تحریر ایران استعفا دادند، این روال در بدنه دولت در حال رشد سریع است تا جایی که آیت الله مصباح آن را به شبکه ماسون تشبیه می کند، که البته تشبیه درستی است

این موضوع گاه در رفتار احمدی نژاد هم دیده می شود مانند نامه 5 روز در مورد مشایی و یا نامه 7 روز در مورد مصلحی که حضرت امام خامنه ای نام دوم را به خود مصلحی می نویسد و یا 215 نماینده اعتراض می کنند، و مهمتر از همه فضای جامعه به صورت خود جوش  از احمد نژا دور می شود

باید گفته احمد نژاد با تاثیر پذیری بیش از حد از مشایی به سمت دور از ولایت حرکت می کنند که اگر به زودی جلوی آن را نگیرید ممکن است سرانجامی نا میمیون داشته باشد

 

 

اگر نگاهی به حرکت ها و جهش های بزرگ بکنید یک نکته در بسیاری از انها به چشم میخورد ان هم حرکت پیشتازانه زنان  در انها است

البته این حرکت در متن و در سطح اول نیست بلکه اغلب در نسل قبل  و در قالب مادران رهبران حرکت و یا جنبش هست، البته در کنار حضور مستقیم زنان در جنبش ها و حرکتها

به عنوان مثال مادران یا مادر بزرگ هایی که در زمان رضا خان با برخورد نا درست و غیر دینی او مواجعه شدند، فرزندانی را تربیت کردند که در سال42 و یا 57 حرکت انقلاب اسلامی ایران را جلو برند و یا در جنگ تحمیلی آنچنان از ایران اسلامی دفاع کردند که برای اولین بار در طول 200 سال گذشته ما درجنگ بودیم که حتی یک وجب از خاک خود را از دست ندادیم، هیچ. معدنی از معنویت هم پیدا کردیم که اثار ان را در حال حاضر می توانید در ایران، لبنان و بسیاری از منطق "آزادی خیز" جهان مشاهد کنید

در موضع دیگر بعد از انقلاب با فرهنگ انقلابی که در جامعه اوج پیدا کرد مادرانی به وجود امدند که فرزندانش در حال حاضر در عصر عمل و علم در جامعه نمایان هستند عده ای به دور از کشور و صلاح کشور و کثیری در جهت منافع کشور که سبب پیشرفت علمی بسیار کشور در رشته های مختلف شدند

حال بحث اینجاست فردا چه گونه خواهد بود

آیا دخترانی که با عروسک باربی دوست هستند و درد دلهایشان را به او میگویند و یا انهایی که تفریحشان رقص یا مهمانی آنچنانی است و یا همان دخترانی که امروز در خیابان ها دیده می شود باز هم خواهند توانستند نسل بعدی این کشور اسلامی را انچنان که مادرانشان تربیت کرده اند تربیت کنند

یا دخترانی که امروز در سطح جامعه وارد شدند و به الحمدلله خوب توانسته اند خودشان را به عنوان نسل انقلابی که هنوز دچار شکست نسل یا دور از آرمان نشده نشان دهند

هر دو گروه این دختران در حال حاضر در جامعه هستند با این تفاوت که گروه اول اغلب با دین و ارمان گروه دوم نااشنا هستند و این وظیفه مسئولین فرهنگی کشور به صورت رسمی و گروه دوم به صورت غیر رسمی است که گروه اول را نیز مانند خود با ارمان ها اشنا کنند

البته از نظر من نسل امروز جامعه ما بسیار با اطلاع تر وبا اعتقاد تر از نسل های گذشته خود هستند که آن را در مقاطع مختلف نشان دادند اما در کنار این مسئله باید به این نکته توجه کرد که در حال حاضر ایران به عنوان یک کشور اسلامی مورد توجه بسیاری از ملتها برای لگو برداری است و حال ما وظیفه ای بزرگتر در سطح جهان داریم

 

البته نکته ای که نباید از ذهن دور بماند پدر هم هستند که علت بررسی کمتر این موضع در این یادداشت نقش پر رنگ تر مادران در تربیت فرزندان است،  اما نقش پدران هم با یستی بررسی و مشخص شود.

 

حال باید کمی اندیشید که چگونه این مادران با تربیت شوند تا تربیت کنندگان خوبی برای آیندگان باشند

امید است این مردان و زنان سربازان سید خراسانی و حضرت مهدی عجل الله فرجه باشند

نظرات دوستان------------------------------------------------------------------

+ پینک

سلام دوست عزیز!

تیریک میگم بحث جالبی راه انداختین!

ولی باید بگم شما که ئخترا رو به دودسته تقسیم کردین گروهی که تفریحشون رقصه....مگر غیراز این است که از همین مادران انقلابی دیروز تربیت شده اند،و فک میکنید دلیلش چیست!؟!چرا مادری که چادر رابه گونه ای سر میکند که فقط دو تا چشاش برای دیدن جلوی پاش بیرونه در کناردخترش که با لوازم آرایش گوناگون وشال و گردن برهنه و....راه میرود!آیاتابه حال به این صحنه تو خیابون برخورد کرده این!؟!من که فراوان برخورد کرده ام وبسیار دلم به حال آینده خودم وکشورم سوخت!!!عروسک باربیم که علتش فقر فرهنگی است که باید آن را بپذیریم!ونمیشود آن راگردن دخمختران امروز انداخت!!!

ولی شما که اشاره ی کوچکی به نقش پدر درتربیت دخترکردین،باید بگم که اتفاقاً چون پدر هرچه باشد جنس مخالف است ودر بسیاری از موارد میتواند،نیازهای جنسی فرزند خود را ارضاکند که باعث دوستی های خیابونی ....نشود!حال آنکه خانه های امروزی -به دلیل وضعیت بد اقتصادی-فقط به خوابگاهی تبدیل شده اند که اگر هم اعضای اون باهم حرفی بزنند آخرش به دعوا کشیده میشود!!!

جداًکه برای آینده ی خودم نگرانم و البته بودم ولی وقتی این یادداشتو خوندم براستی که داغ دلم تازه شد!!!

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

+ مهم نیست کی هستی و از کجایی؟

سلام

بحث تون به نظرم جالبه ولی خیلی نصفه مونده!

اخرش هم یه کوچولو از پدرا نوشتین که خیلی محافظه کارانه بود.

قبول ندارم این لفظ رو که به کار بردید. گفتید نسلی که درد دل هاشون رو به باربی میگن و تفریحشون رقصه ...

در کنارش نسلی هستن که تمام وقتشون پای اینترنت یا توی گیم نت میگذره و اون وسط یه سیگار ی یا یه چیزی بدتر از اون هم میشناسن و الخ...

اتفاقا بذارید این طور بگیم...

بهمون نسلی که با باربی شما میشناسید ... بزرگترین دغدغه های زندگی شون... از بین بردن رنج های بشری و شناختن خودشون و راضی نگه داشتن خدای خودشون از خودشونه...

بحث زیاده دراین باره...

اگر مصداقی بحث کنیم به نتایج بهتری میرسیم

چون اصولا مشکل بحث های امروز ما کلی گویی هست که هر دو طرف حرف درستی میزنن و این بحث برخلاف انتظار وارد دور باطل میشه و همش برمیگردن سر جای اولشون.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

منطقه آزاد

اگر بخواهیم آینده نصیب ما بشه و نسلی انقلابی داشته باشبم باید بر روی دختران کار کنیم ، اگر زنان کشوری شجاع با ایمان و با اعتمادنفس باشند فردا نسل های ما با ایمان و شجاع خواهند شد . زن است که جامعه رو می سازه مادر هست که در گوش فرزندش لالایی می خواند و آرمان های ناب برای فرزندش می سازه -

البته این به این معنی نیست که مردان اثر گذار نیستند بلکه برعکس ، اگر در جامعه ای مردان فهیم و با ایمانی باشند آنگاه زنان آن جامعه می توانند به وظایف خود به مراتب بهتر عمل کنند و این نشان می ده که مردان برد اثر گذاری را تعیین می کنند ...

آقا جان دلم گرفت

دیگر هوسله ندارم

از بی وفایی خسته شدم

نه بی وفایی نیست از مردم خسته شدم

کم حوسله شدم

دیگر برایم مهم نیست که حوسله درست است یا هوسله

اصلا آقا از دست خودم با این اخلاق ماخولایی خسته شدم

همه از دست من می نالند

نمی دانم چرا این قدر بد شدم

باز به من می کویند بمان

ببین آقا دل را

نمی شود که ادم را هیچ کس دوست نداشته باشد بعد /انجا بماند

کار من شده اداری

هی باید به این آن زنگ بزنم که تو را جان آن کس که دوست داردی این کار را بکنید

آخر هم این جوری جواب میدهن

اقا جان اصلا حق با اینهاست

من چه کنتم

آقا جان بد جور دم دمی مزاج شده ام

امروز حال دارم فردا نه

اصلا چه کنم

 با خودم

با خود خسته ام

بیا یک لطفی کن

بیا مثل عیسی خودم را نه قلب را زنده کن

آقا نیازی به نفس مسیحایی هم ندارد یک فوت کوچک هم دل ما را درست می کند

بعد دستی هم به اخلاقم بکش

نماز و روزه من هم بدرد نمی خورد آنها هم خودت درست کن

آقا در کل زندگی دنیا و اخرت هم داغون است

نه دنیا دارم نه اخرت

ظاهرم خوب است اما باطنم خراب اندر خراب

آقا خط هم خوب نیست

آقا قد هم بلند تر کن، کمی هم تپلتر شوم بد نیست

راستی یک کار خوب هم برایم بفرست

اقا چندتا چیز دیگر هم هست صبرکنی می گویم

.

.

.

.

.

سوم شخص حاضر: ما نفهمیدیم شما امام زمان را برای حاجات خود می خواهید یا برای هدایت خود