نهِ ده

نوشته های محسن فینی زاده

نوشته های محسن فینی زاده







درباره من | ارتباط من | تلگرامم | توییترم
---------------------------------

بایگانی

۲ مطلب در ارديبهشت ۱۳۹۳ ثبت شده است

در طول تاریخ بحث های زیادی در مورد فصل هنر شده است، و جنگ کلامی بسیاری بر سر سر منشا و غایت هنر در گرایش مختلف شده است، اینکه آیا هنر برای هنر است و یا هنر برای اخلاق است، اینکه هنر دینی در تمامی گرایشات هنر هست یا نیست، اینکه ساختار هنر کجا اثر گذار است و کجا اثر پذیر ... اما یک بحث همیشه مهم بوده است اینکه هنر برای چیست؟

بعضی به یک منشا پاک برای هنر معتقد هستند مانند خود هنر و یا اخلاق و یا دین و اعتقادات و یا...

عده ای نظر دیگری دارند و هنر بی طرف مخصوصا در هنر مدرن را بر نمی تابند.

در کشور ما از چند سال پیش که اثر گذاری هنر مخصوصا هنر هفتم بر مردم و جامعه و باز هم مخصوصا صندوق آرا مشخص شد یک مرتبه سیاست مداران شدید هنری شدند، کسانی که تا چندی قبل اهالی سینما و هنر را مشتی آدم بیکار می دانستند یک مرتبه فهمیدن یک تابلو نقاشی می شود 50 میلیون ارزش داشته باشد به شرط اینکه فلان بازیگر زن محبوب کشیده باشد و یا جدیدا یک نفر متوجه شده است می شود هنر را به خود مردم واگذار کرد و در این میان سهم اصلی برای خود هنرمندان است - انگار نه انگار که همین افراد حاضر در این دولت وقتی در زمان هاشمی و خاتمی در وزارت و پست های کلان بودند با هنر چنین کردن-

هنر برای سیاست؛ سیاست برای هنر www.881009.irاینکه یک مرتبه در یک دولت که یک کار هنری ترانه، مستند یا ....- این قدر آنها را بهم می ریزد و در صدد اجباری کردن مجوز برای تولید بر می آید از حذف نظارت بر چاپ کتاب صحبت می کنند و یا در سال فرهنگ دغدغه اول آنها حذف فیلتر از فیسبوک است موضوع جدیدی نیست، بسیاری از این حضرات هنر برای سیاست و اهداف سیاسی یشان می خواهند و متاسفانه عده ای از اهالی هنر هم سیاسی شده اند و در صدد هستند از سیاست برای هنر چیزی بتراشند.

اینکه عده ای از به اصطلاح هنرمند در جریان های سیاسی سر دمدار جریانی می شودند و از محبوبیت خود برای آن جریان استفاده می کنند تا در زمان قدرت گرفتن آن جریان .... از بخش سیاست برای هنر است.

و اینکه عده ای سیاست مدار دوست دارند همیشه کنار هنرمندان دیده شوند و همگان بدانند آنها چه قدر روحیه هنری دارند از بخش هنر برای سیاست است.

اما در این میان شکی نیست این قربانی کردن سیاست و هنر برای هم به شرط منافع برای حضرات است که روی مبل استیل نشسته اند و به حال دعوا فلان کارگردان با فلان کارگردان می خندن...

اینکه عده ای  از کسانی حمایت می کنند که حداقل شئون دین را هم رعایت نمی کنند این را می رساند که اینها در حقیقت دین را هم برای منافعشان می خواهند.

اما وقتی هنر، هنر است و یا سیاست، که هنر یا سیاست برای ارزشی والا به کار برود، برای رضایت و بیان مشکلات مردم، اما عده ای از همین هم سوء استفاده می کنند و هدف هنر را سیاه نمایی از جامعه قلمداد می کنند و تا می توانند نشان دهند آن چه که همه حقیقت نیست.

نه دی هشتاد وهشت www.881009.ir حمایت مستند من روحانی هستماینکه چرا بالاترین در اجرایی کشور به همراه رئیس نهاد قانون گذار تمامی موضوعات مهم کشور را رها می کنند و با فاصله چند روز به انتقاد تند علیه یک مستند دانشجویی ساده می پردازند موضوعی نیست که بشود به راحتی از آن گذشت، انتقاد هایی که لحن آن قدر دور از تصور بود که مخاطب گمان می کند باز تعدادی از سفرای ما در کشوری ترور شده اند و یا جوانان ما به گروگان گرفته شده است و یا چند نفر در بی تدبیری دولت در صف توزیع گوشت و برنج جان خود را از دست داده اند.

انتقادی از چند جوان این کشور که فقط با ورق زدن کتاب خاطرات خود حضرات نوشته شده است، خاطری که زمان نوشتنش هم فکر نمی کردند این قدر برایشان ثمره تلخ داشته باشد.

انتقاد از مستندی که از پنهان کاری های تعلیق اول تا حد خیلی کمی پرده بر می دارند و به حضرات رئیس قوا یاداوری می کند که دوباره اشتباهات بزرگ 10 سال پیش را تکرار نکنید و دست آخر بگویید که البرادعی چنین گفت ولی چنان کرد، به انها یادآوری می کند که این قدر که به فکر کیش رفتن و شمال رفتن هستید به فکر این هم باشید که تیم امروز امور خارجه ما همان تفکری را دارد و حتی رئیس ان همان فردی است که به اصطلاح تلاشهای دیپلماتیک آن همان ضربه روی میز و ترس شما بود...

مستندی با یاد آوری این نکته که آقای فریدون که فامیلی ات را عوض کردی که اگر بعدا آیت الله شاید به تو نگویند آیت الله فریدون (به نقل از خاطراتش) حواست باشد همان اوباش 18 تیر امروز دستگاه های تبلیغی و رسانه ای دولت را اداره می کنند.

یادت باشد ....

نه دی هشتاد وهشت www.881009.ir حمایت مستند من روحانی هستم

اما شاید مهمترین ترس رئیس دولت و رئیس مجلس باب شدن این مدل مستند های دانشجویی است که می تواند بسیاری از پشت پرده ها را نشان داده، یعنی می شود برای هر یک از وزراء و  نزدیکان و برادران و... به راحتی یک مستند "من.... هستم" ساخت و بسیاری از ابهامات و اشتباهات بزرگ را در طول تاریخ سی و چند ساله انقلاب را بازگو کرد، اشتباهاتی که تا 7 یا 8 سال پیش نمی شد در مورد آنها صحبت کرد، مستند هایی که می تواند به واقعیت نوارهای پخش شده در مجلس و زندگی خانواده هاشمی بپردازد، مستند در مورد خانه آقای رئیس جمهور و یا سبک زندگی رئیس مجلس، می شود مستندی در مورد تفاوت های مخارج زندگی نماینده ها مجلس ساخت و تفاوت زندگی بسیاری از آنها با زندگی که امام(ره) گفته را مشخص کرد و می شود حقیقت را گفت...


«قسمت کوتاهی از مستند "من روحانی هستم"»


ترس امروز مسئولین کشور ترس صحیحی است، ترسی است که اگر با ابزار امنیتی و تبلیغی جلوی ان گرفته نشود بدون شک (بقیه متن به دلیل ملاحظاتی حذف شد....)