نه دی هشتاد و هشت

دست نوشته های محسن فینی زاده برای آنچه وظیفه اش بوده که بگوید...

دست نوشته های محسن فینی زاده برای آنچه وظیفه اش بوده که بگوید...



درباره من | ارتباط من | تلگرام من | توییتر من
---------------------------------



آخرین نظرات

۵۳ مطلب با موضوع «سینما و رسانه» ثبت شده است

جشنواره ای ای که توسط دولت روحانی تعطیل شد نه دی هشتاد و هشت www.881009.ir

از سال 89 جشنواره دانشجویی در فاصله زمانی 9 دی ماه تا 22 بهمن ماه در بخش های مختلف از جمله وبلاگ و پوستر با هدفپاسداشت حماسه 9دی و 22 بهمن به منظور ورود فعال دانشجویان در فضای مجازی برگزار می شد.

در سال 91 در سومین دوره این جشنواره که توسط وزارت علوم برگزار شد 600 اثر در محورهای وبلاگ نویسی،  طراحی پوستر و طراحی پس زمینه به دبیرخانه جشنوارهارسال شد.

اما این جشنواره امسال برگزار نشد.

بدون شک دلایل تعطیلی این جشنواره موارد ذیل نبود و نیست:

-         حاضرین در مسئولیت وزارت علوم خودشان هیچ از 9دی و حماسه آن خوششان نمی آید.

-         معاون وزیر فعلی و گزینه پیشنهادی قبلی وزارت خود از اتش بیار های فتنه بوده است.

-         حاضرین در مسئولیت های مختلف وزارت ....

بازتاب این یادداشت در سایت جهان نیوز (لینک)

بازتاب این یادداشت در سایت رهیاب نیوز (لینک)

آقای میرکریمی خسته نباشید نه دی هشتاد و هشت www.881009.irچهارشنبه با دوتا از رفقا رفته بودیم سینما برای دیدن فیلم "خسته نباشید" جدا از جلوه های صوت و تصویر فیلم که به واقع از تصویر برداری و کادر بندی خوبی برخوردار بود به جنسی از محتوا پرداخته بود که فقط از میرکریمی و کار هایی که او در آن نقش قویی دارد برمی آید.

ساخته زیبای خود میرکریمی برای معماری و فرهنگ غنی ایرانی به واقع نما خوب و عالی است که در سینما ما جای آن واقعا خالی بود.

یه حبه قند اثر قبلی میر کریمی که به نمایش هنرمندانه یزد و مردمش می پرداخت و در اثر جدید که این بار میر کریمی تهیه کننده است به سراغ کرمان رفته اند و در قالب چند بازیگر نه چندان معروف با بازی گیری خوب کارگردان ها این فیلم نمایی قابل قبول از کویر کرمان به نمایش می گذارد.

آثاری که به جای چهره بازیگر محور بود محتوا محور است و به جای فلسفه زدگی در آن زیبایی ها الهی و مردمی به نمایش در می آید.

نکته خوب دیگر این اثر که باید آن را در طرح آن دید وجود زبان انگلیسی و حضور دو نفر توریست در قلب کار است، ویژگی که اگر حضرات فرهنگی قدری اعتدال داشته باشند باعث می شود بتوانند این کار را در فضای خارج از کشور هم اکران کنند و در جشنواره ها هم به نمایش بگذارند.

وجود خانواده شهدا، نسل امروز جوان کشور، پاسخ ها متعدد به نا امن بودن ایران، حضور معلم، مهندس، پلیس و.. ان هم از جنس خوبش، جوان در مقابل جوان ویژگی هایی است که این اثر را بدون شک در رده ای بالا تر از انخرین فیلم ارسالی به اسکار قرار می دهد.

هسته های مقاومت رسانه متشکل از چهار عنصر هستند که بصورت نقطه ای و در عین حال کل واحد فعالیت می کنند

عنصر الف:

تخصص او رهبری در جمع بندی نظرات گروه در موضوع ها و اولویت هاست

عنصر ب:

تخصص او در حوزه تدوین تصویر و عکس خواهد بود

عنصر ج:

تخصص او در حوزه ژورنالیستی و نویسندگی خواهد بود

عنصر د:

تخصص او در حوزه تصویر بردار و عکاسی خواهد بود

تعدد مجموعه های فرهنگی و تشکیل نهاد های موازی که مستقیم و غیر مستقیم به بخش های مختلف وابسته هستند از بُعد های مختلف قابل بررسی است.

نگاه مقام معظم رهبری به مولفه فرهنگ به عنوان یک سیستم و نیاز به مهندسی فرهنگی در سطح جامعه و نظر ایشان مبنی با تمرکز در سطح کلان مدیریت فرهنگی موضعی است که در بیانات ایشان به وضوح مشخص است.

وقتی نهاد های مختلف برای یک موضوع مثلا بحث جنگ نرم و یا فضای مجازی هر کدام مستقل اقدام به تشکیل تشکیلاتی می کنند، این امر تا حدی پیش می رود که گاها در یک نهاد در دو استان همجوار دو تشکیلات راه اندازی می کند.

تعدد این گروه ها و نهاد ها و مراکز به اصلاح اندیشه ای که اکثر کارهای موازی و در سطح پایین انجام می دهند نه اینکه تا به حال کار اثر گذاری را در پی نداشته بلکه با تمرکز بیش از حد سرمایه نیروی انسانی و مالی سبب صرف بی مورد این منابع در موضوعات تکراری شده است.

جالب آنکه هر کدام از این نهاد ها خود را خالص و بهترین مجموعه می دانند و با انتخاب یک جمله از بزرگان در مورد خودشان و نهادشان که در تاریخ خاصی و تبلیغ آن به نوعی خود را از هرگونه پرسشگری از سوی دیگران و پاسخگویی از سوی خودشان دور نگه می دارند.

ویا مثلا در موضوع اولویت های فرهنگی کشور، چندین نقشه راه و مهندسی فرهنگی وجود دارد با این حال نهاد ها به جای ترتیب اثر دادن به آن هر روز یک کارگروه تعیین اولویت تشکیل می دهند.

در کشور مهندسی فرهنگی توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی تدوین شده است نهاد های دولتی و غیر دولتی به جای جامع عمل پوشاندن به آن هر کدام با تشکیل کارگروه هایی از اول اولویت ها بررسی می کنند این امر جدا از اینکه سبب هزینه زمانی و مالی و نیرو انسانی متخصص می شود با تفاوت نظر سبب به وجود آمدن راهبرد های سلیقه ای نیز می شود.

وجود مجموعه های فرهنگی به این شیوه یادآور آیه 34 سوره روم است که با هم اختلاف می کنند و هر کدام به آن چیزی که دارند دل خوش هستند.

در مسیر  فرهنگی نگاه سیستمی به آن به این معنی است که هر کدام از نهاد ها باید مسئول بخشی از کار باشند مثل فلان نهاد متولی امور هنری با نگاه به طراحی لباس است و یا فلان بخش در موضوع پرورش نیرو برای تولید فیلم مشغول است، اما در کشور ما متاسفانه همه مشغول همه کار هستند و هیچ کس کار خاصی انجام نمی دهد، 

این عدم هماهنگی ریشه در قوانین و راهبرد ها ندارد چون در حال حاضر تقسیم کار وجود دارد بلکه ریشه اصلی در اجرایی کردن این تقسیم کار است، میل عجیب همه دستگاه ها به گزارش کار و و ویترینی کار کردن همه را از انجام وظیفه اصلی دور کرده است.

البته این تذکر به معنی یک دست شدن در اجرا نیست. بلکه هدف آن جلوگیری از موازی کار و سلیقه ای کار کردن نهاد های اصلی فرهنگی کشور می باشد

جریان سازی رسانه اعم از رسانه هایی از لحاظ قالب و یا مخاطب کوچک یا بزرگ هستند- به عنوان مقدمات حرکت های بزرگ در سطح جامعه امری بدیهی است اما بایستی طریق حرکت آن و مسیر حرکت آن مشخص شود.

ظرفیت نهفته رسانه های کوچک هرچند در سال های اخیر در جریان انتخابات گاها مورد توجه قرار گرفته است اما به صورت جدی این جنس از رسانه ها که متکی به فرد یا افراد محدودی است کمتر مورد توجه قرار گرفته است

  رسانه ای به نام پبامبر

قرآن پیامبر را  اسوه حسنه  معرفی میکند و به حضرت می فرماید اگر نبود اخلاق خوبت  که خداوند به ایشان عطا کرده است- مردم از دورت دور می شدن .

بدون شک نگاه به شخصیت عظیم پیامبر اسلام موضوعی ژرف و با وسعتی وصف ناپذیر است اما نکته ای که نویسنده سعی دارد در این یادداشت به آن بپردازد شخصیت حضرت است که به رسانه ای تبدیل شد که در آن روز های جاهلیت در مدت کوتاهی چنان فتوحاتی در دل های مردم دوران جاهلیت حجاز بدست آورد که بدون شک با استفاده از قویی ترین رسانه های امروزی نمی توان این کار را کرد.

این پیشرفت جنسش از پیشرفت های خیال گونه و کوتاه مدت رسانه های امروزی نبود به صورتی که تا حدود 20 سال بعد از شهادت حضرت رسول (روحی فداک) این پیشرفت های به صورت محسوسی ادامه داشت.

به صورتی که هر مقدار از زمان حیات ایشان دور می شویم از دوران به واقع طلایی اسلام نیز دور می شویم.

شخصیت رسانه گونه پیامبر آنچنان پیام اسلام را در سطح جهان منتشر کرد که بدون شک این سطح نفوذ و این دوام فقط و فقط از ایشان ساخته بود.

محوریت اخلاق در رفتار های ایشان و طریق آموزش به همراه عمل خود ایشان، جاذبه ها و قاطعیت ایشان، امداد ها الهی به ایشان و سپاهیانشان، و البته بیش از همه نور الهی که در وجود ایشان بود شخص ایشان را به رسانه تبدیل کرد فقط کافی بود ایاشان را یک بار از دور ببینی.

حال بایستی با شرح و بیان شخصیت بزرگ و بی همتای ایشان به عنوان یکی از دو نقطه مشترک مسلمانان در سطح جهان و ارائه آن به غیر مسلمانان از یک سو با الگو سازی در جهت بهبود دین داری و تقوای اهل اسلام حرکت کرد و از سوی دیگر با تبلیغ این شخصیت به تبلیغ دین پرداخت.

کم کاری چندین قرنی مسلمانان در ارائه نگاه اصلی پیامبر به جهانیان و نشر قرآن کریم به عنوان کتابی الهی که به حضرت ایشان نازل شده است سبب به وجود آوردن اسلام هراسی از سوی صهونیست بین الملل شده است،

خلاء بیان حقیقت مهربان پیامبر به عنوان شاخص خاص ایشان-به سند قرآن- در تمامی اعصار بی نظیر بوده است، و غفلت ما از معرفی رسانه ای این رسانه اسلام به سطح جهان راه را برای تحریف در موضوع باز کرده است، تند رویی های وهابی و تکفیری ها در گوشه و کنار جهان چهره ایی از اسلام را در ذهن های جا انداخته است که جز با شمشیر و چند همسری نقشه دیگری ندارد در صورتی که اگر ما از حداقل شخصیت مشترک تمامی مسلمانان قدری هرچند کوچک به جهان ارائه می کردیم آنقدر این خورشید نور داشت که حتی از پشت ابر هم همه جهان را روشن کند.

حال بایستی با استفاده از سهمحور روش پیامبر برای تبلیغ دین،شخصیت پیامبروکتاب پیامبرو با استفاده از رسانه های امروز گوهر همیشه تابان اسلام را به جهان نشان داده و از تندرویی هایی که به اسلام نسبت می دهند با این وسایل دوری جست.

البته از سوی دیگر بیان حقیقت شخصیت پیامبر در لحظه ، لحظه حیات ایشان سبب کم رونق شدن بازار تکفیری ها و وهابی ها و پیرو های ابن تیمیه خواهد شد که این امر نیز سبب بهبود و بیان چهره حقیقی اسلام و برطرف شدن لکه سیاه وهابی ها از دامن مطهر اسلام استهرچند این لکه بدون شک از سمت دشمنان اسلم و با استفاده از غفلت مسلمانان و ابزار در دستشان شکل گرفته است-

سینمای حال حاضر ما از چند بخش تشکیل شده است

بخش اول: دولتی ساز ها هستند که با بودجه های مستقیم و غیر مستقیم دولت می سازند که منبع مالی آنها پول نفتی است که از محل فروش نفت به ترکیه و هند و... می گیریم، و ضمنا یک وقت فکر نکنید با پول دولت فیلم در مورد ارزش ها ساخته می شود -باور ندارید بروید فیلم هایی که حمایت می شوند را نگاه کنید گویا یکی از معیار ها حمایت این است که یه دوتا فحش آبدار به ارزش ها بدهند مثالش یک خانواده محترم که با پول .... ساخته شد-

بخش دوم: جشنواره است که حتی تندیس آن هم چینی است البته نه از نوع چینی درجه یک از نوع چینی لب پر شده

بخش سوم: حضرات روشن فکر هستند که آرزوی انها این است که یا جنیفر بشوند تا تام کروز و به از نظر انها بزرگ ترین مشکل سینما ما وجود روسری است برای همین هم هر روز سعی می کنند از عقب و جلو ان را کوچکتر کنند

بخش چهارم: مدیران فرهنگی هستند که از ماشین محل زندگی و دیش های.... می شود فهمید نسبت انها با انقلاب و اسلام صرفا یک نسبت پولی است

بخش آخر و تنها بخش اسلامی و انقلابی سینما ما این چند نفر تماشا چی بودند که یا با سینما قهر کردند و یا آنقدر به خوردشان فیلمهای بی سر وته دختر وپسری و یا فلسفه غرب دادیم که انها هم دارند مثل چهار بخش قبلی می شوند.

البته ما قصد جسارت به محدود انسان های اسلامی چهار بخش اول نداریم اما اگر یک انسان حدودا منصف هم پیدا شود و یک نگاهی به فیلم های تولید 74 و یا 75 به بعد بندازد می بیند که....

در یادداشتی با عنوان مسجد؛ امام خمینی؛ نیاز امروز  به اهمیت و جایگاه مسجد در اسلام و انقلاب با تکیه به تفکرات امام خمینی پرداختیم در این یادداشت به اهمیت فعالیت رسانه ای با محور مساجد که علا رقم حرکت های چند سال اخیر زیاد مورد توجه نبود است را بیان کنیم

منشاء حرکتی رسانه از جنس حرکت از کف است، جاذبه ذاتی رسانه و فعالیت در آن این دو سبب می شود رسانه جزء آن دسته از حرفه هایی قرار گیرد که برای تقویت آن باید مکان هایی وجود داشته باشد که افراد مستعد و علاقه مند در آن فعالیت کنند و به مرور و با تجربه در ان حره ایی شوند و ابزاری جدی ان تجربه است.

حوزه هایی از قبیل رسانه های تصویری ، رسانه های مکتوب و رسانه مجازی چون ابزار تخصصی خاصی وبرای ورود به آن احتیاج ندارد و اکثر ابزار آن البته در سطح مبتدی به راحتی در دسترس است اغلب فراد در سنین جوانی و نوجوانی و به صورت داوطلبانه وارد آن می شوند.

حال این مکان وفضا می تواند مسجد باشد، به بیان بهتر مسجد می تواند تبدیل به کارگاه باشد برای کسانی که بعد ها بدنه رسانه کشور را می سازند.

-   گروه سرود مساجد: سابقه این گروه های سرود بسیار زیاد است که شاید اگر به آن کم توجهی نشد و در سطح مساجد به آن بیشتر پرداخته می شد بعد از مدتی شاهد نزدیک تر شدن فضای سرود وترانه در سطح حرفه ایی به ارزش ها انقلاب باشیم. 

-     گروه تئاتر: تولید نمایشی با پایه تئاتر به راحتی قابل نقش گیری در مساجد و معرفی افراد متعهد و متخصص در این عرصه است، اصول افرادی که این هنر را از مساجد شروع کنند در حین یاد گیری اولیه ارزش های دینی در لایه های اولیه هنری انها نقش می بندد. 

-    نشریات مساجد: نشریات دیواری و یا مجلات ساده مساجد می تواند به سادگی یک کلاس آموزشی و تجربی باشد، مثال ساده آن نشریه بچه های مسجد که افرد شاخصی مثل آقای عزیزی (دبیر اسبق صفحه مدرسه روزنامه کیهان) و خیلی های دیگر را پرورش داده است، نشریه ای که روزگاری در حد یک روز نامه دیواری رو دیوار مسجد بود با همت خود نوجوانان بعد از 15 یا 20 سال جایی شد برای رشد.

-    تولیدات تصویری: ساده ترین شکل آن که به راحتی با یک اموزش 3تا 4 ساعت قابل یاد گیری است تولید نماهنگ است، البته از لحاظ اثرگذاری به واقع دست کمی از کارهای بزرگ و طویل مدت ندارد اما به راحتی قابل یادگیری و مواد اولیه ساده ای هم دارد، بخش دوم مستند است که می تواند محور تولید آن خاطرات خانواده های شهدا و ایثارگران و یا مراسمات مسجد و یا شخصیت های محل باشد، اگر بشود این موضوع مستند سازی در سطح مساجد را فعال کرد.

   نمونه ای از این تولیدات : مستند عمو حسن  ، مستند اتوبانی به بهشت، نگاهی ساده به زندگی شهید حقانی

   با حجم تولید بالا وزمان کوتاه می تواند به تولیدات کمی رسید که د رحال حاضر به هیچ عنوان امکان آن حتی با پایین ترین کیفیت هم نیست، فعال کردن این شکل کارها در کنار خروجی آن باعث پر شدن زمان فراغت جوانها و استفاده درست از رایانه و لوازم ارتباطات جمعی است

به لزوم توجه به رسانه کوچک قبلا در یادداشتی با عنوان "لزوم توجه به رسانه های کوچک " پرداخته ایم.

-    رسانه های مجازی: مساجد در فضای حقیقی می تواند هم منبع تولید محتوای فضای مجازی باشند و هم هدف تولید، راه اندازی صفحات با نام مساجد و گردد هم آیی مجازی در همان فضا و یا راه اندازی سایت و یا وبلاگ ها برای مساجد و ارائه تصویر صحیح از مساجد در فضای مجازی، در کنار هدفمند سازی حضور افراد فعال د رمسجد در فضا مجازی

این امر جدا از معرفی و تبلیغ هدفی خواهد بود تا فعالین مسجد مخصوصا جوان ها از وبگردی های بی فاید ه دور بکنند و به سمت هدفمند کردن این حضور حرکت کرد.

 اکثر تولیدات رسانه ای قابل تبدیل به مواد خام برای استفاده در فضای مجازی هست.

قطعا تشکیل اتقا فکری در مجموعه های بالا دستی مانند امور مساجد و یا اوقاف و یا سازمان تبلیغات اسلامی و یا بسیج و تولید واقعی فکر و راهبرد رد این مسیر و ارائه خدماتی که موانع کوچک این حرکت را هموار کن و استفاده از مشوق هایی مانند جشنواره و البته تفکر عمیق برای جهت بخشی و ساخت فضایی برای عرضه خروجی ها می تواند کمک بزرگی برای شروع این حرکت باشد

چند سالی هست که مردم عادت کرده اند در رمضان و عید و گاهی مناسبتهای دیگر شاهد سریالی هایی باشند که به سریال های مناسبتی معرف شده است، سریال هایی که برای خودش سبک کاری مستقلی دارد چه در فیلم نامه و چه در ساخت.

مناسبتی که قرار است در آن سریال پخش شود به شدت روی موضوع آن تاثیر دارد، این تاثیر هم در محتوا -مانند رمضان که چند سالی همیشه یک سریال مربوط به مرگ و حیات بعد از مرگ مهمانش بود.-و هم در طول زمان سریال - اینکه سریال 29 قسمت(طنز ها 25 یا 24 قسمت) برای رمضان و 10 یا 11 قسمت برای محرم و... -بوده است.

جدا از اینکه به صورت کلی اعتیاد و عادت دادن مردم به سریال خوب است یا نه و اینکه اگر صدا و سیما موفق به جذب مخاطب نشود مخاطب جذب سریال های در حال پخش از ماهواره می شود و بر فرض واجب بودن پخش سریال یک پیشنهاد ساده و تکراری برای اهالی هنر و سازنده ها و مدیری سیما وجود دارد و آن اینکه به جای اینکه به تصویر سازی خیال نویسنده از یک ماجرای غیر واقعی به پردازید قدری رو به حقیقت و اتفاقات حقیقی بیاورید.

ساخت مجموعه هایی ارزشی و مبتنی بر حقیقت های دفاع مقدس هم بعد جذاب سریالی دارد و هم بعد آموزنده.

اینکه ما هنوز از بسیاری از شخصیت های حقیقی و اسطوره جنگ کاری در خورد تجوه ایی نساختیم بر کسی پوشیده نیست، اما اینکه دفاع مقدس که بخش اعظمی از ارزش ها را در خود جا داده است چرا جایی در سریال های مناسبتی ندارد جای سوال است.

البته نکته اصلی این است که سریال ساخته شد بایستی بر مبنای حقیقت جنگ باشد و به قول آن شهید بزرگورا جنگ را درست بگوییم نه درشت و یا از سوی دیگر جدیدا دیده شده است وقتی می خواهند از جنگ کار بسازند به جای اینکه به سراغ افراد مطلع و داستان های واقعی بروند به سراغ نویسنده های خیال پرداز می روند و که در تصویر جنگ هم صحنه ایی دختر و پسری نشان می دهند که گویا همه برای دست پیدا کردن به یک دختر به میدان جنگ رفته بودند نه دفاع از اب خاک و ناموس... که البته در خود جنگ حوادثی حیقیقی وجود دارد که در صورت پرداختن به آن هم نیاز مند این نخواهیم بود برای 30 قسمتی کردن سریال به اصطلاح به آن آب ببندیم و هم به ارزش های که بایستی به آنها پرداخت شود، پرداخته ایم.

از سوی دیگر تجربه های موفقی مانند مختار نامه که شاید پاسخی روشن به ارتقاء ساخت مجموعه هایی تمام حرفه ایی و نیز مبتی با تاریخ اسلام و از سوی دیگر مورد توجه بسیار مخاطبین در داخل و خارج ایران حتما دلیلی می شود بر اینکه به جای ساخت 3 یا 4 سریال برای یک مناسبت، یک سریال ساخت شود و با بودجه 4 سریال ولی در حد قابل قبول و مبتنی بر واقعیت.

نکته آخر که بایستی چه در موضوع سریال های مناسبتی مورد توجه قرار گیرد و هم در خارج از این زمان جای طنز اسلامی و یا به اصطلاح خنده حلال در سریال های ما به شدت خالی است، متاسفانه اکثر سریال های طنز ما بر پایه تمسخر و بی احترامی بنا نهاده شد است که امید دارد شاید یک نکته مثبت را در ذهن مخاطب به وجود بیاورد.

 به بیان بهتر این قبیل سریال ها برای جا انداختن غلط بودن یک عمل بقیه اخلاق را زیر پای می گذارند، طنز مبنتی بر تمسخر و تحقیر قطعا طنز اسلامی نیست، می شود با ساخت دهی به اتفاقاتی درست هم جنبه طنز را حفظ کرد هم حدود اخلاق را.

برای مثال بد نیست سریالی ساخت شود که در هر قسمت به یک حادثه طنز دوران جنگ بپردازد، اتفاقاتی که امروز به صورت کتاب در آمده است و فقط بایستی تبدیل به سریال شود 2 یا 3 سه اتفاق به راحتی محتوای 30 تا 40 دقیق سریال را تامین می کند تا در کنار سرگرمی هم ارزش ها و اخلاق زیر پا گذاشته نشود و هم الگو سازی شود و هم در کنار نقل طنز به چهره پردازی شخصیت و الگو های دفاع مقدس پرداخته شود از سویی ان موضوع ارزشی و اخلاقی هم بیان شود.

جای خالی محتوای ارزشی و دینی همیشه در تولیدات فیلم و سریال مشاهد می شود این در حالی است که مردم نشان داده اند وقتی مجموعه ایی خوش ساخت با محتوای دینی برای آن ها به نمایش در می اید چه استقبال خوبی از خودشان نشان می دهند.

شاید بسیاری از سریال های سالهای دور فراموش شده باشد اما هنوز از سریال امام علی علیه السلام، سیمرغ و... حرف بر زبان ها جاری است...

یکی از موضوعاتی که همیشه در صدر  توجهات دلسوزان نظام بوده و هست عدم فراموشی جریان ها و عوامل فتنه 88 در سطح جامعه و در فضای سیاسی کشور است

مجموعه ارزشی کشور و نهاد های انقلابی بایستی تمامی سعی خود را در مشخص شدن اشتباه و بی قانونی و ریشه های آن در جریان انتخابات سال 88 ریاست جمهوری داشته باشند، البته بخشی از آن تئوریک است که مورد توجه بوده و باید بیش از پیش مورد توجه باشد اما در بعد اجتماعی و به اصطلاح حافظه جامعه ی مردم هم باید فعالیت و کارهایی مدون و با فکر و برنامه ریزی انجام پذیر تا اصحاب فتنه و تفکرات مبنایی بروز فتنه با گذشته زمان و با تغییر ظاهر نتوانند دوباره سبب صدمه خوردن به کشور شوند.

چه کنیم فتنه فراموش نشود

یکی از این راه ها طراحی جشنوراه هایی است که ما بین 9دی تا 22 بهمن با موضوعات مرتبط مانند بازشناسی فتنه که سبب دو سه امر مهم میشود:

-        تقویت حرکت های رسانه ایی که تا به حال صورت گرفته و یا به دنبال بهانه ایی است تا شکل پیدا کند.

-        جشنواره ها جدا از ارائه به جامعه برای خود شرکت کنند به عنوان فردی دغدغه مند سواد و آگاهی به دنبال دارد چون برای تولید محتوا نیاز مند مطالعه و دانستن بیش از حد معمول خودش است.

-        مطرح شدن این موضوعات به عنوان مطالبه سبب محکوم شدن  فتنه گران در جامعه شده و نیز باعث می شود این موضوع بیش از پیش در حافظه اجتماعی ملت نهادینه شود

پارامتر های های مورد نیاز جشنوراه:

به صورت کلی و طبق تمامی جشنوراه ها ما نیاز مند سه موضوع هستیم:

چه کنیم فتنه فراموش نشوداول: محتوا

دوم: قالب

سوم: استفاده از خروجی

که الحق و انصاف در موضوع فتنه در هر سه ضعیف هستیم.

اینکه روحانی به راحتی بعضی از افراد رده بالای و موثر در فتنه را در کابینه خود جا می دهد حاکی ازآن است که ما خیلی کم کاری کردیم تا حدی که بعضی صحبت از حضور بعضی از افراد معلوم ها در کنار دولت می کنند.

در موضوع محتوا هم می توان تولید و در اختیار افراد برای استفاده در فضای رسانه ایی قرار گیرد، مانند مجموعه صحبت های صوتی و تصویری رهبر در مورد فتنه و یا ر همین بحث نیز از تولید مردمی استفاده کنیم و همین بخش را نیز به مسابقه و رقابت بگذاریم.

در  بخش قالب ارائه محتوا به صورت کلی سه بخش رسانه قابل تصور و پیگیری است:

اول: رسانه های مکتوب و نوشتاری: روزنامه، نشریات حرفه ایی، نشریات آماتور،  مقاله، خاطره نویسی، داستان، کتاب، داستان کوتاه، شعر، شعر طنز، متن طنز، داستان مصور،جزوات، ابتکارات مکتوب(فلاش کارت فتنه)

چه کنیم فتنه فراموش نشود

دوم: رسانه های مجازی و رایانه ایی: وبلاگ، ابزار وبلاگ نویسی،نشریات الکتورنیک، وب سایت خبری و تحلیلی، ویدیوکست، پادکست، شبکه های اجتماعی، سامانه های پیام کوتاه متنی و چند رسانه ایی(sms,mms)، بازی های رایانه ایی حرفه ایی، بازی رایانه ایی کم حجم(فلاش)، نرم افزار چند رسانه ایی حرفه ایی، نرم افزار های چند رسانه ایی کم حجم، کتاب موبایل، کتاب رایانه ایی، نرم افزار موبایل، ابتکارات مجازی

سوم: رسانه های صوتی و تصویری:فیلم، فیلم کوتاه، مستند، فیلم نامه، طرح فیلم نامه، پوستر، اینفوگراف، کاریکاتور، نماهنگ، سرود و ترانه، سرود جمعی(گروه سرود)، ابتکارات صوتی و تصویری

البته تمامی موارد بالا باید جهت دهی موضعی و مرتبط باشد والبته از تعدد کم در بعضی موضوع نترسید بلکه با تشویق سبب تقویت شد.

بعضی از موارد بالا با اینکه فضای به قوه خوبی در جامعه دارند ولی هنوز بکر هستند(مانند داستان مصور) بایستی با سرمایه گذاری و آموزش از این فضا ها و ابزار استفاده کرد.

سومین بحث که کامل کنند موارد بالا است بحث استفاده از تولید است، اینکه صرفا جشنوراه ای برگزار شود و حجم انبوهی تولید اتفاق بی افتد و مثال یک هفته جشنوراه فیلم برای خود سازنده های نمایش داده شود ان سود اصلی که اثر گذار ی در جامعه است قطعا محقق نمی شود، باید شرایطی به وجود آید که تولید کنند اهمیت پیدا کنند نه اثر تولیدی، به بیان بهتر شبکه ایی از افراد-که به نظر نویسند کم نخواهند بود- تشکیل شود به عنوان رسانه اعم سنتی و مدرن به صورت غیر متمرکز ولی منسجم کار کنند.

موارد پیشنهادی در زیر ارائه می گردد:

رسانه های مکتوب:

چه کنیم فتنه فراموش نشودنشریات(روزنامه، نشریات حرفه ایی، نشریات آماتور،  مقاله):

در بحث رسانه مهمترین محل برای استفاده از تولیدات و تولید کننده لینک کردن افراد و راه اندازی نشریات حرفه ایی است، در این موضوع حتما لازم نیست روزنامه یا هفته نام چاپ شود که البته اگر بشود بهتر است- می شود یک نشریه هفته ایی الکترونیکی و یا پی دی اف تولید و از طریق سایت ها و گروه های ایمیل انتشار داد.

مکتوبات قابل چاپ(خاطره نویسی، داستان، کتاب، داستان کوتاه، شعر، شعر طنز،  داستان مصور،جزوات):

مسلما افراد امکان چاپ کتاب داشته باشند بسیار کم هستند ولی با تلفیق افراد و تولیداتشان این امر ساده تر و شدنی تر است، چاپ کتب از طنز های نثر و شعر در یک مجموعه از چندین نویسنده

رسانه مجازی

وب ها (وبلاگ، ابزار وبلاگ نویسی، وب سایت خبری و تحلیلی، ویدیوکست، پادکست)

اول بایستی شبکه ایی تشکیل شود و به صورت تلفیقی از روش های هرمی و مستقیم و گروهی فعالیت کند که در شرایط خاص بتواند خوراک دهی کند

راه اندازی سایت و سامانه جامعه از سه وجه؛ اول جایی برای لینک کردن مطالب که افرادی که یادداشت ها و پست های ارزشی می گذارند در آن فضا باز نشر شود تا مورد توجه قرار گیرد، دوم برای خوراک دهی از طریق بسته های محتوایی و مکتوب و مجازی و پیام کوتاه، سوم برای بسیج های عمومی و حرکت های جمعی از نوع سیاسی یا مذهبی

شبکه های اجتماعی

موبایل(کتاب موبایل، نرم افزار موبایل، سامانه های پیام کوتاه متنی و چند رسانه ایی)

بازی های رایانه ایی (حرفه ایی و کم حجم)

نر م افزار(نرم افزار چند رسانه ایی حرفه ایی و کم حجم، کتاب رایانه ایی)

رسانه های صوتی و تصویری:

تولیدات تصویری(فیلم، فیلم کوتاه، نماهنگ، مستند)

تولیدات صوتی:( سرود و ترانه، سرود جمعی)

تولیدات خام:( فیلم نامه، طرح فیلم نامه)


برای این نوع تولیدات بایستی بستری تصویری و نسبتا پر مخاطب پیدا کرد، نویسنده پیشنهاد می کند نهاد های انقلابی و نیرو های ارزشی اقدام به   تاسیس شبکه تلویزیونی تحت وب کنند تا اولا پایگاهی برای عرضه محصولات صوتی وتصویری ایجاد شود و ثانیا با توجه به ضعف  رسانه ایی موجود در نشر آموزه های ناب انقلاب اسلامی بتواند از رسانه های صوتی و تصویری استفاده کرد.

 تاسیس این شبکه از دو جهت دیگر هم قابل اهمیت دارد ، اول اینکه برای افراد خارج از ایران هم قابل دسترسی است و منبع خوبی خواهد بود و از این لحاظ نیازمند ماهوراه نیست و دوم اینکه با راه اندازی بخش هایی عربی و انگلیسی می تواند جهت دهی برون مرزی هم داشته باشد.



نکته مهم این است این شبکه نباید تبدیل به یوتیوب اسلامی شود بلکه بایستی یک شبکه کامل فیلم، سریال ، اخبار ، گزارش، مستند ، برنامه تحلیلی، طنز و...- باشد که از بستر وب استفاده میکند.

در صورت نیاز می توان توضیحات بیشتری از این قالب نسبتا جدید رسانه ایی بیان اشت.

گرافیک(پوستر، اینفوگراف، کاریکاتور)

از محدود قالب های هنری تصویری که در جریان فتنه به خوبی به کمک فضای ارزشی امد وبا ارائه طرح های و پوستر های خود جوش کمک بسیاری کرد، این بخش با سامان دهی و آموزش افراد مستعد و دغدغه مند و تشکیل تیم های گرافیکی می تواند این پتانسیل را بیش از پیش فعال کند.

نکته آخر و مهم اینکه سطح برگزاری جشنواره ها بایستی به صورت جشنواره های کوچک - مثلا در سطح یک دانشگاه با مسئولیت یک شکل دانشجویی- باشد علت آن این است که امکان جذب در سطح کوچک بیشتر است، به عنوان مثل اگر جشنواره فیلم در سطح یک دانشگاه برگزار و 20 فیلم درآن شرکت کنند به راحتی می توان این افراد را سازمان دهی و حمایت کرد اما اگر رد سطح کشوری باشد و 2000فیلم شرکت کنند با توجه به پراکندی جغرافیایی و  از جنس های مختلف این اتفاق به سختی رخ می دهد

البته برگزاری یک جشنواره مادر در کل کشور که حاصل جشنوار های کوچک باشد خالی از لطف نیست.