نه دی هشتاد و هشت

دست نوشته های محسن فینی زاده برای آنچه وظیفه اش بوده که بگوید...

دست نوشته های محسن فینی زاده برای آنچه وظیفه اش بوده که بگوید...



درباره من | ارتباط من | تلگرام من | توییتر من
---------------------------------



آخرین نظرات

۵ مطلب با موضوع «طنز» ثبت شده است

 

لیلی های عصر ما عاشق کشند

 

در خیابان جور مجنون می کشند

 

عصرما، عصر فضای سایبر است

 

در تمام کوچه ها عشق دائر است

 

عصر ما، عصر جدایی از هم است

 

خوب و بد، زشت و زیبا در هم است

 

عصر ما، عصر تفاهم بازی است

 

لیلی هم از ناز مجنون راضی است

 

عصر ما ، عصر رفاقت با هم است

 

آشنایی، خواستگاری با هم است

 

عصرما، عصر کلام خالی است

 

یک شبه آشنایی کافی است

 

مهر ها یک روزه و نا قابل است

 

حرف مرد، اصل انصاف باطل است

 

عصر ما، روح تجمل قالب است

 

مثل تکبیر نماز است واجب است

 

عصرما، لیلی و مجنون بازی است

 

حرفهای خوب شیرینی ماضی است

 

 

 

می گفت فلان نویسنده آنقدر قویی بود که مثلا شروع می کرد در مورد یک جسم داستان می نوشت هر یک روز و نیم یک داستان می نوشت و تامین زندگی خودش و خانواده اش از همین داستان ها بود

داستان بعضی از این دوستان سیاست مدار ما همین است

هر چیزی می بینند یه اظهار نظری می کنند، نمی دانم مگه هر کس سیاست مدار شد به تمام علوم تسلط پیدا می کند...؟

یک مرتبه همه سیاسیون در مورد حجاب و اصول حجاب در اسلام و ایران و قانون صحبت می کنند ، هفته بعد نوبت المپیک و اینکه چرا حسین رضا زاده وقتی وزنه را بلند کرد انگشت کوچک پای راستش لرزید و سیاسیون محترم یک مرتبه ورزشکار می شود و بعد از آن با نزدیکی به انتخابات همه می شوند صاحب نظر در پیش بینی سیاسی مردم، بعدا از آن نوبت کتاب است و نگرش جامعه شناسی، پست مدرن به مقوله کتاب کم خوانی در جامعه، از آنجا که بحث شیرین اقتصاد همیشه مطرح است نمی توانند به طور متوسط هر هفته یک یا دو مرتبه اظهار فضل نکنند، بعد از آن بحث هایی نظیر گشت ارشاد، تاخیر در قانون برنامه و بودجه، روابط بین الملل ، انرژی حتما حق مسلم ما، بهداشت خانواده و خانواده بهداشتی، سریال سالهای دور از خانه، شهریه بالا دانشگاه آزاد ، کیفیت پایین اموزش در مقطع ابتدایی، بحث قطعی آب یک سرویس بهداشتی نیمه خصوصی در روستای صولک دره در حوالی نا کجا آباد ..  و هزاران بحث دیگر

همیشه برایم سوال بوده مگر این آقایان چه قدر سواد دارند که این همه حرف می زنند....

بهتر نیست هرکس به اندازه عمل و توانش حرف بزند...

باز باران با ترافیک

با تَشَرهای فراوان

می رود بر روی عصاب

یادم آرد روز باران

چرخ یک دور لاستیک

توی باران

عابری پیاده بودم

توی خیابان های تهران

با دو پای غرق از گل

می دویم همچو پارو

می پریدم از سر جو

در پی ماشین خالی

نه خیابان حسابی

نه حقوق شهروندی

با جوهای گرفته

خیس نمناک، با دلی پاک

چند روز است به علت سفر به سرزمین آسمانیها(جنوب) و عدم درسترسی به اینترنت نتوانسته ام وبلاگ را با یادداشتی جدید به روز کنم، الان هم هنوز تو خرمشهر هستیم و تا آخر سال هم مهمان شهدا و خادم زائران شهدا هستیم، اما با این حال این یادداشت را گذاشتم شاید تامل کنیم

یک سوال غیر جدی، اما یک نکته جدی:

به این سوال کمی فکر کنید:گاو حسن که نه شیر دارد نه پستان، چه جوری شیرش رو برده هندوستان؟

چه قدر تا بحال به این نکته فکر کرده بودید، این شعر را ما از بچگی می خوانیم اما توجه نمی کنیم که این شعر ی که می خوانیم اصلا شدنی نیست، اما ما این را می خوانیم ، به بچه هایمان هم یاد می دهیم، حتی تشویق هم می کنیم این شعر را بخوانند.

چه قدر از این قسم اشتباهات در زندگی ما هست که انقدر تکرار شده که باور غلط بودنش برایمان سخت است

فکر کنید...

گفتم که ای پسر جان ، در حال خوب مستی

مجنون به ره ندیدی، در حال می پرستی

گفتا خیال خامت، مجنون کجاشنیدی

رفتند همه پی کار، در سالروز مستی

گفتم چرا ز لیلی، بی میل گشته ای نیک

گفتا که شرط کرده، نه حال من ز سستی

گفتم که شرط اوچیست؟ تا من کنم دوایش

گفتا که بچه ای تو، رو در کنار دستی

گفتم بگو عزیزیم، لااقل شنیدم اورا

گفتا 3شرط سخت است، شرط وصال مستی

اول یه دانه خانه، در شهر خوب تهران

دوم نوید مهراست، بر سال های هستی

سوم یه کار خوب است، در حد خانواده

شاید که یار بینی، بعد هزار دستی

گفتم که خوب باشد، تا تو روی بمیری

اینکه چرا نشستی، ای ننگ و نام هستی

در باب خانه خوب، در شهر بی نشانم

متری سه دویست است، در کوره راه هستی

مهرش که سکه ای است، در دم به قیمت خون

صد پول خون جنگی، خواهد زوال سستی

اینها همه که خوب است، مرد سه شغله بدتر

پارتی که تو نداری، در کار راه مستی

اینک برو عزیزم، نامه بده به جانان

گو میل من نباشد، بر سوت و سار مستی

ای لیلی جهانی، رو سوی بخت خود حال

تا به ابد بمانی، در چهار راه هستی