نهِ ده

نوشته های محسن فینی زاده برای «محتوا» در بستر فضای مجازی

نوشته های محسن فینی زاده برای «محتوا» در بستر فضای مجازی

۷۶ مطلب با موضوع «محتواهای انقلابی» ثبت شده است

تحولات سالهای ابتدایی پیداش حزب الله لبنان آنقدر برای جهان و مخصوصا جهان عرب قابل توجه بود که توانست کاری را که ارتش عرب می خواست با اتحاد چندین کشور انجام دهد را با گروهی درون یک کشور ولی با اندیشه های جهانی انجام دهد.

­بنای دولت اسلامی بر مبنای خدمت به مردم و اداره امور مردم بر اساس شرع و قوانین الهی است، به بیان بهتر دولت اسلامی تشکیل می شود تا مردم را به  رشد وتعالی برساند.

نگاه به این موضوع در طول تاریخ جایگاه و تعامل ملت و دولت را نسبت به دیگر نوع حکومت ها متفاوت می کند، در نگاه اسلامی مردم شهروند نیستند بلکه مردم صاحب هستند به بیان بهتر در نگاه غرب دولت  حاکم به مدرم و برای برقراری نظم و احقاق حقوق شهروندی تشکیل می شود ولی در نگاه اسلامی دولت و حکومت امری الهی است که د رجهت رشد انسان شکل می گیرد در این نگاه انسان جزی از دولت است.

یکی از موضوعاتی که در مورد حسن روحانی مانند هاشمی رفسنجانی مشهود است سیاست ورزی در برخورد با افکار عمومی و حمله تند به منتقدان است.

این سیاست در زمان هاشمی رفسنجانی کار را به جایی رساند که انتقاد به عملکرد دولت در حکم مخالفت با اصل نظام بود به صورتی که این خفقان سبب ساز شد تا در سال 76 دولت اصلاحات با اهنگ مخالفت با هاشمی روی کار بیاید.

صحبت معروفی از امام خمینی است که مورد تایید حضرت آقا نیز بوده و هست و آن اینکه "حفظ نظام، اوجب واجباب است" می خواهیم بررسی کنیم این حفظ نظام اشاره به چه دارد؟

مشخصاَ این نظام منظور یک جسم به ظاهر انقلابی و اسلامی ولی درون به دور از اسلام نیست، یک نظام منظور است که برخواست از اصول و ایدولوژی اسلامی باشد که موضعی مثل واجب بر آن جریان یابد.

به تعبیر دیگر حفظ نظام با اصول و ارزش های انقلابی و اسلامی اش مراد این جمله است وگرنه نظامی خار و ذلیل در مقابل بیگانه، نظامی همراه قدرت های زور گو، نظامی بدون اتکا به سرمایه انسانی درونی اش به این شرط که مسئولین اجرایی اش فقط محاسن داشته باشند مراد نبوده و نیست.

به تعبیر واضح تر اگر از نظام ها ارزش ها را بگیرند و روز برسد که خدایی ناکرده از ترس فلان قدرت، ذلیلانه در کنارشان قدم بزنیم و روز برسد که به مرگ یک ظلم برای او تسلیت بگوییم و از بیان آرمان هایمان به خاطر ترسمان کوتاه بیاییم آن وقت چیزی که اوجب واجبات است فریاد زدن بر سر آن مسئولین اجرایی است که با دورویی خودشان را در این نظام جا کرده اند...

باید با صراحت گفت منظور امام از حفظ نظام، حفظ ارزش ها ضد غرب و شرق نظام و حفظ نظام متکی بر مردم و سرمایه های درونی بوده است نه حفظ کالبد نظام ...

چند ماه بعد از فتنه 88 بود یه آقایی تو یه جلسه ای گفته بود ما پیش بینی این اتفاق را چند ماه قبلش کرده بودیم، ایشان اولین نفر نبودند که این حرف زدند، تقریبا همه مسئولین کشور بعد از برطرف شدن فتنه کم یا بیش این حرف زدند

 در مورد فساد بانکی بزرگ هم همین طور بود، همه مسئولین مرتبط و غیر مرتبط بعد از دادگاهی شدن و فرار کردن و... گفتن ما پیش بینی این فساد می کردیم و به همه گفتیم.

 جالب بود که هر اتفاق مهمی می گفتند بعد از اتفاق همه می گن ما که پیش بینی کرده بودیم

 حالا سوال اینجاست:

 اصولا پیش بینی چه فایده ای دارد؟؟؟

 آیا باید فقط پیش بینی کرد و یا باید با توجه به پیش بینی ها طور برخورد کرد که آن اتفاق نیفتد.

 اصولا فایده پیش بینی چیست؟؟؟

 آیا کلمه خوبی است که قبل از  آنچه اتفاق افتاده و چند ماه ازآن گذشته به کار ببریم تا به همه نشان دهیم ما هم آره ...

 ویا یک جور حرف شروع است برای اینکه ساکت نمایم که بگویند بلد نیست حرف بزند

 از همین حالا خدمت مسئولین مرتبط و غیر مرتبط عرض می کنم که هر پیش بینی در مورد انتخابات ریاست جمهوری دارید زودتر بفرمایید نه اینکه 6ماه یا یکسال از حادثه گذشت با کمال اعتماد به نفس بفرمایید ما پیش بینی کرده بودیم. 

چند وقتی است که جشنواره تمام شده، جشنواره ای که معروف است از اسمش حسابی فاصله گرفته است، اسمی که آرمان های زیادی را در خود دارد اما جشنوراه اش امروز فرق زیادی ...

فیلمی در همین جشنواره به نمایش در آمد به نام تنهای تنهای تنها، فیلمی که عبدی پور ساخته بود.

نمی خواهم در مورد فیلم و شیوه ساخت آن حرفی بزنم بلکه می خواهم چند توصیه کنم، توصیه به فرزندان انقلاب که برای مذاکره می روند، توصیه به آنهایی که فکر می کنند برای چرخاندن چرخ زندگی مردم باید چرخیدن علم را متوقف کرد، به حقوقدان هایی که گویا حق عزت ملی را جزء حقوق اصلی ملت نمیدانند و هنوز نمی دانند این عزت و غرور ملی و دینی است که کشور ما را هزار سال است ایران نگه داشت، هنوز نمی فهمند ما از مغول ، عثمانی و... نترسیدیم حال هم از این گرگ ها نمی ترسیم.

می خواهم توصیه کنم اگر نمی رسند کل فیلم را ببینند حداقل این چند دقیقه صوت آخر فیلم را گوش دهند، شاید این فیلم را، فیلم ساز مطرح نساخته باشد ولی حتما یک فیلم ساز باعزت ایرانی ساخته است...

 ----------------

دانلود کامل فیلم تنهای تنهای تنها           : لینک مستقیم

Uploadboy        rioupload      filemoney      Uploadbaz

تفاوت مخاطب از رسانه اسلام تا رسانه غرب (بخش اول) www.881009.irیکی از اصلی ترین موضوعات در مبحث رسانه، مخاطب  و جایگاه آن در رسانه است، مخاطب به عنوان مقصد پیام هم از این لحاظ که با وجود او است که رسانه معنی می گیرد و هم قدرت انتخاب مخاطب در مورد رسانه ها شاید مهمترین رکن رسانه باشد.

چون اولاً این مخاطب است که انتخاب می کند از کدام رسانه استفاده کند.

در دیدار رمضان رهبر انقلاب نکته ای بیان شد که از چند دیدگاه حائز اهمیت است و آن جلوگیری از باشگاه سیاسی شدن دانشگاه هاست.

چند سالی است که به علت رسمی نا میمون ریاست دانشگاه ها با سرعت بسیار زیادی همگام با صحنه سیاست در حال تغییر است، مسیری که انتصابات و جایگاه ها را در سیستم علمی به جای اولویت علمی به سمت اولویت سیاسی سوق می دهد، مسیری که خواسته یا ناخواست سبب ایجاد موانع در جهت پیشرفت علم کشور است، پیشرفتی که در دید سیاسیون به اصطلاح اعتدال طلب بسیار ناچیز است و به فرمایش رهبری نیاز مند گردش و تور علمی برای آشنایی بیشتر با این پیشرفت ها هستند.

تبدیل شدن دانشگاه به باشگاه سیاسی با سه پارامتر قابل تشخیص است

اول: انتصاب و عزل سیاسی در سطح ریاست دانشگاه ها: که نمونه ان را می توانید به عزل های یک سال گذشته در دانشگاه های دولتی که به صورت بولذری انجام گرفته بیان کرد و یا به عزل های سلیقه ای مثل عزل دانشگاه آزاد شیراز با دلایل تفاوت نظر سیاسی و حضور یک سخنران...

 وقتی علت عزل و نسب یک مسئول در دانشگاه به جای توانمندی مدیریت آموزشی و تجربه مدیریت به سمت سلیقه سیاسی او حرکت می کند نتیجه آن این می شود آن مسئول هم به جای حرکت در مسیر علمی در مسیر سلیقه سیاسی اش حرکت می کند و اولویت اولش می شود راضی نگه داشتند کسانی که او را سر کار آورده اند.

نتیجه آن قلع و قمع کردن اساتید مخالف در موضوع سیاست در دانشگاه ها تبدیل به سنت شده و هر چهار سال و یا هشت سال یکبار دانشگاه ها یک مرتبه دچار زلزله سیاسی می شوند، معیار گزینش و انتصابات در محیط های علمی دیگر علمی نیست....

دوم: مخالفت و عدم اجراء قوانین مخالف با مشی سیاسی: مشخص است بعضی از قوانین و مقررات و آیین نامه ها و سرفصل ها به مذاق بعضی از جریان های سیاسی خوش نمی آید و فلان بخش نامه را مخالف هم گروه های سیاسی خود می دانند. در نتیجه قوانین با معضل اجرا روبرو می شوند که این را در بهانه آوردن ها در جرا به وضوح می شود دید.

قانون تا زمانی که قانون نشده و طرح یا لایحه است امکان جدل دارد اما و قتی قانون شد همه موظف هستند آن را انجام دهند خواه با آن موافق باشند خواه نباشند این حداقل درک از مقوله قانون مداری است.

سوم: حرکت های سیاسی و دانشجویی در جهت منافع جریان ها : در فتنه 88 و اتفاقات سال 87 شاهد آن بودیم که چگونه جریانات معاند با حضور لایه های دانشجویی دانشگاه های تهران چگونه کشور را به بحران نزدیک کردند.

 وقتی دانشجویان به جای مسیر یابی سیاسی و شناخت سیاسی دچار هیجانات سیاسی می شود مشخصا سودش برای کسانی است که دنبال فشار از پایین و چانه زنی از بالا هستند می باشد و ضررش برای محیطی علمی است که محصول مطلوبش دانشجو به معنی واقعی است.

شکر خدا خدا فضای رسانه ای و دانشجویی امروز کشور ما از همه لحاظ بسیار فعال تر از سال های قبل است و این امر اجازه تبدیل شدن دانشگاه به محیط غیر علمی را نمی دهد.

اشاره رهبر انقلاب به این نکته که در برهه ای در گذشته این اتفاق افتاده باید مورد توجه مسئولین وازت علوم قرار گیرد و نگذارند مسئولین و مخصوصا خط فکری های گذشته که سبب این شدند دوباره به صورت دیکتاتور یبه محیط اجرایی دانشگاه مسلط شوند.

وقتی میخواهی از درد بگویی انچنان گوش شنوایی نیست، همه دنبال شنیدن گزارش کار هستند و بازتاب موفق مدیریت و دارایت خودشان.
دیگر کسی دنبال شنیدن نقد نیست، همه دنبال تقدیر هستند، مومن آینه مومن است خودش هم شده است حرف خوبی که فقط خوب زده می شود ولی عمل نمی شود، نهی از منکر محدود شده به گشت ارشاد و اینکه نقل مجلس ما باشد در نقد بی حجابی، دیگر نهی از منکر را به مدیران نمی توان کرد، اگر هم بکنی گوشی نیست، اگر به یک مدیر یا یک... بگویی این کاری که شما می کنید سبب دوری جوانها از دین است، فقط چند ساعت طول می کشد تا به تعداد زونکن های بعضی از آقا زاده های لندن نشین برای تو هم از کرده و نکرده ات پرونده درست شود.
زمان زمانه ای است که مردمش جنسشان از 9 دی است اما بعضی از مسئولین آن هنوز دلشان گیر خرداد است، ان هم نه 14 یا 15 ، بیشتر گیر دوم، جدیدا هم عده ای از مسئولان شده اند اصحاب
  فروردین 90
هرچه هست درد است، کار فرهنگی را واگذار کرده ایم به گزارش کار، شرط بودجه شده است تعداد و عکس ، اما شرط هدایت و سعادت مرده است


وقتی شناسنامه ها را می گرفتم به چهره تک تک مردم نگاه می کردم

یه حرف ثابت در چهره همه انها بود و برای لبیک به امام خود آمده ایم

همه آمده بودنشان وآمدنشان بخاطر دعوای بین دولت و مجلس نبود، بخاطر دعوت فلان قوه و یا فلان مجمع نبود

همه آمده بودند چون رهبر گفته بود بیایید و مشت محکمی به دهان دشمنان بزنید

مردمی که از تورم ناراحت بودند چند ماه قبل گوشت فلان قیمت بود حالا شده فلان قیمت، اینها به خاطر اظهارات  شاذ مسول دفتر فلانی و یا فلان نماینده در مورد ولایت فقیه نیامده بودند

اینها آمده بودند که بگویند بیخود محرم نمی گیرند اگر ولی شان حکم کند پای او می ایستند، یا وضو می آیند رای می دهند، حتی اگر دخل و خرجشان نسازد، وحتی اگر جوان بی کار در خانه داشته باشند.پشت چهره همه آنها یک حرف ثابت بود ما نه پیروی مجلس هستیم و نه دولت، نه به کواکبیان رای می دهیم نه علیخانی و نه پروین احمدی نژاد و نه حتی ناطق نوری که 30 سال است نماینده است، ما مردانه پشت ولایت ایستاده ایم