نه دی هشتاد و هشت

دست نوشته های محسن فینی زاده برای آنچه وظیفه اش بوده که بگوید...

دست نوشته های محسن فینی زاده برای آنچه وظیفه اش بوده که بگوید...



درباره من | ارتباط من | تلگرام من | توییتر من
---------------------------------



آخرین نظرات

حرم را که متر می کنی باید مراقب باشی تو وسعت کَرم آقا گم نشوی ، اما اگر شدی هم غصه نخور، خوب جایی گم شدی، خود آقا پیدات می کنه.
اصلا کار آقا پیدا کردن گم شده های عالم است.
نمی دانم چرا آقا امام رضا (که جانم به قربانش) این قدر هوای ما را داره، بی خود نیست که به ایشان می گند: "الشمس الشموس" خورشید است آقا ، روشن میکند تا من و تو
  راه را پیدا کنیم، گاهی هم می آید دستمان را می گیرید می برد ارض طوس تا حسابی پیدا شویم.
 وقتی به این فکر میکنی آقایی به بزرگی ایشان آمده تو را پیدا کند یک جوری به همه عالم مباهات می کنی که آقای تو "معین الضعفا" است، یک جوری هم خجالت می کشی از رو سیاهی خودت.
فقط کافی است چشمت را ببندی و یک سلام بدهی ، از هرکجا که هستی، به هر زبانی ، آن وقت این گنبد مثل آهنروبا دلت را می رباید، می روی سوی ضریح، چنگ می زنی به ضریح، صورت می چسبانی به آن، اول یک حمد می خوانی و هدیه می کنی به مادرش حضرت زهرا (که پدر و مادرم فدایش)، بعد آرام جوری که نفر کناریت نفهمد زمرمه می کنی" آقا به جان مادرت، آن مادر غم پرورت......مارا مرانی از درت، آقا به جان مادرت"
وصورتت را بر می داری، احساس می کنی امام رئوف، سیاهی دلت را با طلای ضریح ، طلایی کرده
فقط مراقب باش دوبار سیاه نشود.
آرام چشمت را باز کن
زیارت دلت مقبول حضرت دوست.

 

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی