نه دی هشتاد و هشت

دست نوشته های محسن فینی زاده برای آنچه وظیفه اش بوده که بگوید...

دست نوشته های محسن فینی زاده برای آنچه وظیفه اش بوده که بگوید...



درباره من | ارتباط من | تلگرام من | توییتر من
---------------------------------



آخرین نظرات

چند سال قبل بود که جنس جدیدی از رسانه برای ارتباطات بین انسانی با عنوان شبکه های اجتماعی تحت وب و موبایل شروع به رشد کرد، تا قبل از آن بنظر می رسید که با وجود رسانه های مجازی، تلویزیون ، سینما، سایت ها و... و پیشرفت کمی و کیفی آنها دیگر رسانه به وجود بیاید.

رسانه اسلام (چه گونه از رسانه های غرب برای اسلام استفاده کنیم) www.881009.irبسیاری از بزرگان علم ارتباطات مانند مک لوهان معتقد هستند رسانه خود پیام است و به تعبیر بهتر جدا از محتوای رسانه خود رسانه هم پیام است، یعنی با هر محتوایی رسانه ای مانند تلویزیون حاویی پیام فراغت و خیال و غفلت است، سینما بدون خیال و تصور غیر واقع امکان ندارد...

حال با این دو مقدمه برویم سراغ گذشته بیش از 1400 سال قبل، زمانی که پیامبر اکرم (صل الله علیه وآله) مبعث شدن رسانه قالب مردم دو چیزی بود، اول شعر و دوم سخنوری.

اسلام برای نشر خود احتیاج به رسانه داشت اما شعر آن زمان خود حاویی پیام جاهلیت بود و سخنوری ها هم با سبک عرب جاهل شکل گرفته بود، در این میان پیامبر خدا (صل الله علیه وآله) جنس جدیدی از همان رسانه ها را برای تبلیغ و نشر اسلام به خدمت گرفت، قرآن که نثری اعجاز انگیزی دارد که نه شعر است و نه نثر عادی ولی آنقدر محکم بیان شده که آیاتی در آن هست که پیام های چند لایه دارد و قران با صراحت تعدی می طلب و می گوید اگر می توانید کتابی، سوره ای، آیه ای شبیه اش بیاورند و تا همین حالا که سال ها از آن زمان گذشته هنوز پیام خود را منتشر می کند.

 و دومین رسانه مترقی منبر بود که با سخنوری آن زمان همخوانی داشت، هر چند از لحاظ شیوایی در زمان پیامبر (صل الله علیه وآله) وقتی قرآن هم سینه به سینه نقل می شد همین ویژگی را داشت. منبر پیام رسانی فرد به گروه بود که با آمیخته شدن با با ویژگی های منحصر به فرد اثر پذیری اش به حداکثر می رسید.

تفاوت اصلی منبر های حضرت رسول (صل الله علیه وآله) با سخنوری های آن زمان جدا از محتوا روح عمل آمیخته با کلام بود، تمامی دوست و دشمن غرق رفتار پیامبر بودند و او را اسوه الحسنه ومحمد امین می دانستند، سخنروی جاهلانه خالی از محتوای صحیح و آمیخته با فرهنگ عرب جاهلی بود، اما پیامبر (صل الله علیه وآله) در عین تغییر در محتوای آن و ظاهر و شکل آن را هم مناسب برای تبلیغ اسلام قرار داد.

اما حالا چه طور؟

از یک طرف هر روز رسانه ای جدید از دامنه غرب به جهان عرضه می شود و با بهترین حالت بعد از چند سال اگر ما بتواینم یک نسخه کم رنگ فارسی ان را نشر بدهیم بنظر خودمان کار بزرگی کرده ایمف زمانی که ان رسانه اثر خودش را گذاشته است...

از طرف دیگر م وقتی می خواهیم آن رسانه را بکار بگیریم عین ان رسانه را بکار می گیریم، پس هرچند محتوای ان را مناسب انتخاب کنیم اما باز در لایه های پنهانش ارزش های مبدا خود را دارد.

وقت آن است مه از خودمان بپرسیم؟

چه گونه می شود از این رسانه ها برای تبلیغ اهداف خودمان استفاده کنیم؟

چه گونه می شود رسانه ای جدید از دل این رسانه بدست آورد؟

چه گونه می شود زهر غراقت و بی تفاوتی و خیال و غفلت را از دامن رسانه های نوین زدو و پیام بیداری را با آن ها نشر داد؟

چه می شود از دامن همین رسانه منبر بریا اسلام به وجود آورد؟

لینک این یادداشت در جهان نیوز

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی